Russels Lof

Guusje

G&D

Lieve Guusje,

Wat waren we onder de indruk van je, toen we je voor het eerst zagen. Zo’n grote donkere dame met prachtig lange lokken en diepebruine ogen om in te verdrinken. Je vond dat blonde ventje van mij ook wel aardig, en daagde hem maar wat graag uit; danste dan onstuimig om hem heen, waarbij je vacht vrolijk mee op en neer sprong. Verlegen Diaz werd er soms een beetje bang van, waarna je baasje je tot rust maande. Ik moest daar altijd erg om lachen, lieve Guus, want ik zag dat je alleen maar wilde spelen en er niks dan goedheid in je zat. Kleine hondjes vond je ook geweldig, dan ging je helikopteren met je staart, draaide je er met de lange pluimen vrolijke rondjes mee. Maar die kleine van mij waren kattig. Puk heeft onlangs nog naar je uitgehaald, bang als ze was voor zo’n grote dame, maar daar haalde je gelukkig laconiek je harige schouders over op.

IMG_0705De laatste jaren was Diaz niet meer bang van je. Integendeel: hij was stapeldol op je! Soms danste hij om jóu heen als je weer eens met je baasje kwam. Hij was dan al over het hek gesprongen, zodra hij de auto had gehoord, soms nog voor ik het in de gaten had. Dat je baasje een lekkere koek meenam, hielp natuurlijk wel, maar jij was het allerleukst. ‘Gúúsje komt vandaag,’ zei ik vaak een paar keer van tevoren, en dan spitste hij zijn oortjes en weet ik zeker dat hij wist dat er iets leuks stond te gebeuren. En leuk wás het als je kwam… altijd.

Wat hebben we ook veel fijne wandelingen gemaakt, he Guus, en wat heb ik ervan genoten dat je hier zo thuis was. Bij binnenkomst ging je steevast eerst naar de ‘speeltjesmand’ op zoek naar een oude kluif waar je thuis totaal niet naar taalde, maar waar je hier dan toch triomfantelijk mee door de kamer paradeerde. En op een onbewaakt ogenblik mee naar buiten verdween om even daarna met een zwarte snoet en licht schuldbewuste blik zonder kluif weer terug te komen…

IMG_1717

Toetje jongens?

Wat was het ook heerlijk dat je hier zo volkomen op je gemak en rustig kon liggen slapen. Vaak languit in de weg zodat ik over je heen moest stappen op weg naar de keuken, voorzichtig om niet op je lange lokken te gaan staan. De lokken die na een regenwandeling veranderden in zulke mooie pijpenkrulletjes…

Bij ons leerde je ook het genot van toetjes. Ja, meervoud! Een hele ceremonie ’s avonds… Eerst het lekkere hapje dat je baasje had meegebracht, en daarna samen met die twee andere voor de kelderkast verwachtingsvol naar me omhoog kijken. Toetje jongens? En dan kwam daar eerst de dentastick en als die schrok-schrok was verorberd (nauwelijks een tand aangeraakt…) nog een klein kauwstaafje. Ieder van jullie verdween dan naar een eigen plekje om het veilig op te peuzelen, intussen de andere goed in de gaten houden, voor het geval er misschien nog wat viel af te pakken. Na een paar keer die ceremonie hier stond je na het avondeten thuis ook al gauw verwachtingsvol omhoog te kijken: ‘Baasje jij hebt toch zeker ook wel toetjes?

IMG_1041-bewerktIn de mand van Fix ligt op dit moment Puk achter me te snurken, Diaz natuurlijk weer languit op de bank. Ze zijn zich er niet van bewust dat je er niet meer bent. Als we je baasje binnenkort weer zien, zal vooral Diaz je wel gaan zoeken. Bij de auto wachten. Merken dat er iets niet klopt. En ik, ik zal hard huilen, ben ik bang. Omdat je baasje zonder jou zo alleen is. Omdat ik het zo erg voor hem vind. En omdat ik je zelf ook zo vreselijk zal missen.

Ik kom je gauw opzoeken op je prachtige laatste plek, lieve Guusje, samen met Diaz en Puk. Op dat mooie duintje bij de paarden, onder de wijnbes en de lelietjes, daar waar de nachtzwaluwen voorlopig nog iedere avond voor je zingen. Daar zullen we rouwen om je dood maar vooral ook proosten op je leven. Een prachtig lang hondenleven waarmee je dat van een aantal anderen, mens en dier, zo enorm hebt verrijkt.

Een dikke kus en knuf van mij,

Diaz’ baasje alias de toetjesmevrouw

IMG_0739

Advertenties

  1. José

    Wat erg voor Peter en wat een mooi verhaal over Guusje. Heel veel sterkte gewenst voor de voor mij nog altijd onbekende Peter en ik weet zeker dat Guusje een top leven bij hem heeft gehad. Ook jij sterkte met het gemis van Guusje. IK voel mee.Liefs,José

  2. Ah neee…. Guusje?! Wat erg, vorige week waren ze nog samen in Oirschot, en hadden we het er nog over dat ze nog zo lekker ging, en dan ineens is ze er niet meer, wat verdrietig.. Daar zal en mag inderdaad een flinke traan om gelaten, en ja ook een mooi glas op gedronken worden, op een mooi en dierbaar leven van een prachtige hondendame – sterkte!

  3. Hi Noortje, Such beautiful portraits. I Google translated and learned of your loss. I am so sorry and this is a lovely tribute. The first image is very joyful and the others poignant. I’m glad you have so many great memories of your pup.

  4. O Noortje, wat een heerlijke en intens gelukkige beelden!
    Weinigen weten hoe graag Guusje de afslag bij Wolvega wist te duiden, en hoe thuis ze zich voelde in jullie Russels Lofje…. Naar mijn idee dé Place to B&B voor paarden, honden, merels, mussen, slakken, muizen, langpoten, kroeskopjes, citroentjes, bloteriken, juffertjes en desnoods ook knutjes…. en ga zo maar heerlijk een tijdje door !
    De ark van Noach haalt het er niet bij, behalve misschien dat die wél kon drijven.
    Ja, ons dagelijks leventje is ingrijpend anders ingekleurd, maar met deze mooie ode vullen de tranen zich ruimschoots met geluk, trots en berusting…
    Dank je lieve Noortje voor alweer zo’n dierbare “voor Hart en Ziel”

    Peter

  5. Au en mooi en herkenbaar.
    Hartelijke groet, Willy
    (PS Ik lok mijn Kyra ’s avonds binnen met de vraag: ‘tandjes poetsen?’ – gelukkig ben ik niet de enige ‘gek’ want ‘toetje’ komt aardig in de buurt 😉 )

  6. karindeheer

    Dag lieve Guusje. Ook hier tranen, want wij hadden het geluk jou te mogen leren kennen en van je te genieten. Oh oh, wat keek jij lief de laatste keer dat wij weg gingen. Met je neus, die nog perfect werkte, bij mijn jaszak vol “toetjes”. Niet te weerstaan, jou heerlijke snoet! Als Russel en de baas samen proosten op jou leven, dan proost ik zachtjes mee. Liefde is zo mooi, al maakt het het afscheid zo pijnlijk voor degenen die achter blijven. Sterkte lieve Peter en Noor.

  7. Ik ben een echte nuchtere Amsterdamse maar bij het lezen van dit verhaal shoot ik toch even vol! Rust zacht lieve Guusje en Baasje heel veel sterkte! Noortje wat enorm mooi!

    • Dank je… zei zij veel te laat, ik ben blij dat je het mooi vindt en lief dat je dat even liet weten! Het gemis is nog enorm… maar oh wat zijn er veel liefdevolle, fijne en grappige herinneringen. Daarmee blijft Guusje voor altijd bij ons!

  8. Hallo Noortje, ik zag je profielfoto bij Leo, ook een hond kwam er in voor.
    Nieuwsgierig naar hondenblogs kwam ik hier terecht. Wat een mooi afscheidsblog heb je aan Guusje gewijd.
    Mooi als je zo verwoorden kunt wat je voelt, ook ík pink een paar tranen weg. Gr Jan W

    • Dank je Jan… leuk dat je even langs kwam, al was het dan bij zo’n verdrietig blog, maar wel een vol liefde en mooie herinneringen, en dat herken je blijkbaar ook! Hartelijke groet, Noortje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

Eiwawar

Samuel Bloch - Birding Finland

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

leeg schrift

Taalarmen

Herman van Bon Photography

Fine Art Photography, Napier, South Africa.

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Good Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

%d bloggers liken dit: