Russels Lof

Een Paasverhaal

IMG_4018

Er was eens een gelukkig spinnengezin uit Boijl: vader, moeder en twee kinderen, Sarah en Benjamin. De familie vond het leven een godsgeschenk en hield veel van Jezus Christus, de Koning der koningen, voor hen gestorven aan het kruis. Ze waren weliswaar geen kruisspinnen, maar waren toch diep gelovig en leefden strikt naar het woord van de bijbel.

Op een warme, rustige lentedag in april besloot de familie een dagje uit te gaan. In de picknickmand die mee ging, zaten acht verse vliegjes en voor ieder een kopje overjarige schimmels. Moeder moest zich inhouden er niet van te snoepen, toen ze de lekkernijen inpakte, ze had al zo’n trek. Maar gulzigheid was een hoofdzonde, en daar wilde ze zich niet schuldig aan maken. Dus legde ze de bakjes in de picknickmand, de bijbel er bovenop en vleide ze er een rood geblokte theedoek overheen.

Eenmaal op pad brandde de zon op hun harige lijven maar de familie Spin genoot. Het was de eerste zomerse dag van het jaar en ze koesterden de warmte.
‘Ik wil zwemmen! Ik wil ZWEMMEN!’ riep Benjamin ineens luid.
‘Ik wil, ik wil, je krijgt een klap op je bil, Benjamin!’, lachte zijn vader, en hij tilde quasi dreigend een van zijn acht poten op waarop Benjamin gierend van pret wegrende.
‘Het water is nog te fris, jongens, maar we kunnen er wel overheen lopen, dat is ook verkoelend,’ zei vader toen hij Benjamin te pakken had en hem stevig knuffelde. ‘Kom hier Sarah, dan krijg je ook een pakkerd van me,’ Moeder er ook bij, en zo werd het een heuse familieknuffel. Wat waren ze gelukkig met elkaar.

IMG_3202-bewerkt

Benjamin op het bosven…

Bij het bosven aangekomen, stapte Benjamin als eerste op het water en racete er al gauw overheen. ‘Joehoeoeoe,’ riep hij vol pret uit, ‘kijk dan, kijk dan papa!’
‘Ik zie je Benjamin,’ riep zijn vader trots, ‘je doet het fantastisch,’ en hij rende achter zijn zoon aan op het gladde, glinsterende bosven.
Moeder maakte intussen de pickinickplaats in orde, Sarah slenterde wat over het water en mijmerde over Lucas, de nieuwe, knappe jongen in haar klas.

IMG_2988

Mijmerende Sarah

‘Zo,’ nu ga ik ook het water op, zei moeder hardop toen ze alles voor de picknick klaar had staan. Ze deed het heel voorzichtig, behoedzaam, want het was al lang geleden dat ze het voor het laatst op water liep. Maar het ging goed en al gauw rende ze eroverheen alsof ze het gisteren nog gedaan had. Na vijf minuten was ze zo moe dat ze even op een stengel ging uitrusten. Hmm ze had toch wel erg veel trek nu, wat heet, ze had echt honger. Ze zag haar man en Benjamin niet meer, die waren vast ver het ven op. Sarah lag inmiddels aan de rand van het water op de theedoek en staarde naar de hemel.

Moeders maag rammelde nu hoorbaar. Het was ook een lange wandeling geweest en ze had nauwelijks ontbeten. Zou ze vast aan de picknick beginnen? Nee, dat deden ze samen, misschien een snelle snack op het water dan, er kwam net weer een vliegje voorbij. Ze probeerde het te vangen, maar het lukte niet, het kleine hapje was te snel. Moeder voelde zich wat flauwtjes worden nu, ze moest toch echt snel wat eten, anders kreeg ze hoofdpijn. Net toen ze dacht dan toch maar wat van de picknick te gaan snoepen, kwam er een dikke spin aan gerend.

Hmm, dacht moeder, wat nou kleine snack, jou lust ik ook wel! En ze ving de spin behendig met één razendsnelle beweging. Ze greep hem stevig vast met al haar poten, opende haar mond en net toen ze er flink haar tanden in wilde zetten, hoorde ze Benjamin in paniek roepen: ‘MAMA, niet doen… mama dat is PAP!’

IMG_3763

Ma neemt Pa te grazen… gotya!

Even was moeder van haar à propos.
‘Gij zult niet doden,’ piepte vader in het oor van moeder. ‘Laat me los, vrouw!’
‘Mama wat DOE je?’ Riep Sarah vanaf de kant, opgeschrikt vanuit haar mijmeringen.
‘Hélp,’ riep vader benauwd, nog steeds stevig in de klauwen van zijn vrouw.
‘Laat hem los!’ Schreeuwde Benjamin in tranen tegen zijn moeder, ‘laat hem LOS,’ maar de honger had haar nu geheel overmeesterd en langzaam zette ze haar tanden in het lijf van de spin voor haar, haar echtgenoot. Hmmm hij smaakte heerlijk, zijn lijf was mals en zoetig met een stevige bite. Veel lekkerder dan die vleesloze vliegen die ze die morgen had ingepakt.

‘Hoe kun je…’ riep Sarah vol afgrijzen ‘mam STOP!!’… en luid schreeuwend: ‘MAM IK HAAT JE!!’
‘Nou nou,’ zei moeder met volle mond en ze kauwde even goed, slikte hoorbaar en vervolgde streng: ‘Wat zeg je nou Sarah! Eert uw vader en uw moeder! weet je wel?!’
‘WAT?’ Gilde Sarah nu met overslaande stem van verwontwaardiging, ‘en wat dacht je van ‘Gij zult niet doden…?!! En óf ik mijn vader eer…. pap, Paaaap?’
Maar vader was al in hogere sferen, en hoorde niets meer. Hij had een wonderbaarlijke, gelukzalige glimlach op zijn gezicht die even later ook in de buik van zijn vrouw verdween. Ze had hem helemaal opgegeten, tot en met het laatste haartje toe, dat ze tussen haar tanden uit peuterde en alsnog doorslikte.

IMG_2230-bewerkt

Pa in hogere sferen…

Toen moeder geheel verzadigd weer terug de kant op liep, zaten daar Sarah en Benjamin bij de picknickmand met gevouwen handen te bidden: ‘Onze Vader die in de hemel zijt…’
‘En die in mijn buik,’ vulde moeder lachend aan.
‘Mam, hou je mond!’ snauwde Sarah gesmoord, en ze vervolgde het gebed.
Moeder viel in: ‘Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schu… *burb*
‘MAM!’ schreeuwde Sarah.
‘Sorry hoor, maar ik moet even uitbuiken,’ zei moeder, en ze ging languit liggen op de theedoek. Ze zuchtte tevreden: ‘Neem gerust wat uit de picknickmand jongens,’ en viel in een diepe droomloze slaap.

image1 (10)

The making of…

‘Zo.’ Vader sloot het boek. ‘En dit, beste kinderen, was het Paasverhaal.’
Twee bleke gezichtjes keken hem benauwd aan. Even was het stil, toen zei Thomas zacht, nauwelijks hoorbaar: ‘Pap, zoiets zou mama toch nooit doen?’
‘Nee, natuurlijk niet jongen,’ dit verhaal is maar symbolisch, een parabel,’ zei vader en aaide Thomas liefkozend over zijn bol.
‘Voor de tien geboden en de hoofdzonden?’ vroeg Mara, terwijl ze haar vader met grote, angstige ogen aankeek.
‘Jazeker,’ zei vader, en dacht daarbij: maar vooral dat ik altijd op mijn hoede moet zijn bij je moeder…
Hij gaf zijn kinderen een kus en ging terug naar zijn vrouw, die op een tak voor de boom zat te snoepen van een schaaltje knapperig gebakken vlieg.

‘Dag schatje,’ zei ze liefkozend, ‘lekker diertje van me.’ Slapen de kinderen al?

IMG_1957

 

Advertenties

  1. Anoniem

    Een heerlijk |Paasverhaaltje 😉
    Daar was ik wel aan toe.
    En wat heb je er weer ooie foto’s bij gemaakt.
    Knap hoor !

    Lgr. Helga

  2. Hey Noortje…..
    Wat geniet ik toch altijd van jouw verhaaltjes….ze zijn echt altijd mooi….maar veel van jouw schrijfsels hebben ook inhoud. En dan ook nog inhoud die raakt (tenminste mij wel). Raakt met emotie, of raakt met een vorm van wijsheid, weemoed, mied, verdriet, trots, verwondering of nog meer.
    Ik vind het werkelijk heel mooi zoals jij (met al je beperkingen) door het leven loopt, worstelt, zwoegt.
    Misschien moet je (een deel) van je schrijfsels eens aanbieden bij een uitgever…..ze zijn echt TE mooi voor alleen je blog.
    Lieve groetjes,
    Ellie

    • Hey Ellie, leuk je hier te treffen en ontzettend sympathiek en fijn om te horen wat je zegt over mijn schrijfsels…
      Ik denk alleen dat de inhoud te divers (van onderwerp en kwaliteit) is om er iets mee te kunnen, maar ik heb vorig jaar wel een aantal insectenverhaaltjes (met foto) aangeboden aan een drietal uitgevers. De eerste was meteen enthousiast en ik daardoor natuurlijk ook. Het leek kat in het bakkie net als bij mijn migraineboek dat na een eerste ‘pitch’ al snel tot een contract leidde. Maar deze uitgever wist er uiteindelijk toch niets mee te doen en van de andere twee kreeg ik al direct een beleefde (standaard)afwijzing. Tja, toen dacht ik lamaar…
      Wat mij het allerleukst en -fijnst lijkt is toch eigenlijk ook dat Jonas *later* deze stukjes leest en hopelijk wat foto’s bewondert en op die manier zijn moeder misschien nog wat beter leert kennen. Hij interesseert zich er nu in ieder geval nog geen bal voor, dus dat wordt nog een hele verrassing hoop ik… ooit 🙂
      Dank voor je warme woorden en lieve groetjes terug,
      Noortje

  3. Perfection, Noortje. You have given Mr. Spider the photo shoot he deserves. The dreamy spider reflection is fabulous as is the impressionistic last image. I love the image of you shooting! My husband has taken dozens of shots of my “backside” as I hunch over my tripod or crouch down. Very flattering…. but, it is a record of the lengths we will go to get the shot! 🙂

    • Mr. Spider actually is a whole family of which the mother at the end eats her husband… 😀 but thanks for the nice compliments, glad you like them! And I hear your husband is inspired by your photographing positions 🙂 I am mostly alone when photographing, but am very happy with this non-flattering but funny photo of me ‘in action’ taken by my best friend. I mostly lay down flat on my belly or side when photographing something on the ground, but this still water was very smelly and I did not care for laying in the stinky mud, therefor the but in the air…

  4. Schitterend Noortje. Een pracht van een verhaal met een einde dat me doet lachen. Daar hou ik van. De foto’s zijn zo mooi… niet verwonderlijk als ik je bezig zie tijdens de making of. Het mooiste paasverhaal van het jaar. Bewonderende groet!

    • Het leukste van de making of vind ik zelf nog wel het goedkeurend toeziend oog van Guusje, en de slaperige Puk pal naast me. Dit hondje van mijn moeder vond het eerst maar niets als ik weer eens stopte om te fotograferen… inmddels is ze er helemaal aan gewend en gaat rustig bij me zitten dutten, of scharrelt wat rond met Diaz. Heerlijk!
      En dank voor je mooie complimenten die ik graag in mijn zak steek!

  5. Wow…. Spannend, ontroerend en heel erg horror, maar met een glimlach!
    Als man zou ik me na deze parabel wellicht tweemaal bedenken ooit iemand als mijn vrouw ten huwelijk te vragen. Alhoewel… Die gelukzalige glimlach, die burps erachteraan, ware liefde?
    En wat een prachtige foto’s van een mini, haast paralelle wereld.
    Fijne paasdaagjes, Noortje.
    Liefs vanuit Venray.

    • Ja, best wel een beetje horror he? Dat ging helemaal vanzelf, ik wist ook niet wat er zou gebeuren toen ik aan het verhaaltje begon. Maar het gaat wel over spinnen natuurlijk, waar Ma haar lover vaak opeet ruim voordat hij vader wordt… Dan was dit nog een lange, gelukkig relatie en dus eigenlijk een heel positief verhaal 🙂

  6. Els V

    Ooo wat een leuk en spannend verhaal! Ik zat op het puntje van mijn stoel, … het zal toch niet waar zijn, dacht ik????
    Wel een goede waarschuwing naar de mannen toe, hahaha!
    En wat heb je er schitterende (spinnen)foto’s bij! Leuk ook hoe je laat zien hoe je de foto maakte. Kon je Jonas strikken of…?
    Groetjes, Els

    • Ja, een goede waarschuwing voor mannen, en dan vooral die in mijn buurt 😀
      De foto is gemaakt door mijn beste vriend, onder het toeziend oog van zijn lieve Guusje. Nee, Jonas wil ECHT niet mee als ik ga fotograferen (en dat kan ik hem natuurlijk ook niet kwalijk nemen).
      Dank voor je leuke reactie Els, goed om te horen dat je het verhaal spannend vond!

  7. karindeheer

    Ik heb genoten van je verhaal en de prachtige foto’s. Maar nog het meeste van de making off. Jij in je element, omringt door hen die van je houden. Daar kwam vast net zo’n voldane “burp” van, al hoop ik dan in figuurlijke zin 😉

    • Ik burp me wat af tijdens zulke uitjes…
      Lang geleden schreef ik trouwens eens een gedichtje over Chum, hoe hij om op te vreten zo leuk en lekker was en dat ik me erg moest inhouden om niet echt mijn tanden in hem te zetten. Dus de honden zijn (ook) gewaarschuwd…

      • karindeheer

        Je laat er geen gras over groeien, van vegetariër naar kannibaal (want onze hondjes zijn onze familie!). Jonas kan maar beter wél je blogs gaan lezen, hij heeft geen idee wat er boven zijn hoofd hangt!

  8. José

    Weer genoten van jou hersenSPINsels! Heerlijk op deze mooi paasmiddag. Spinnen zijn niet mijn droomdieren maar jij maakt ze wel heel erg leuk.

  9. Pingback: Terug gaand naar de originele naam – Jeshuaist

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

Eiwawar

Samuel Bloch - Birding Finland

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

leeg schrift

Taalarmen

Herman van Bon Photography

Fine Art Photography, Napier, South Africa.

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Good Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

%d bloggers liken dit: