Russels Lof

De laatste keer

IMG_9292-bewerkt

Nog één keer open ik de grote kast. De deuren kraken als vanouds en ik ruik de sigaren en boenwas van vroeger. Er staat alleen een oude bloempot op een plank en een bakje met hondenkoekjes. Op de gang klinken vrolijke stemmen en de schelle blaf van de teckel van W. Diaz springt van de bank maar blijft in de deuropening staan, Puk geeft geen sjoege. De grote lades met koperen beslag schuiven moeizaam open. In de middelste ligt een verdwaalde kaart en de oude rug van een kinderboek. Ik wrijf over de gladde bodem, er zit een barst in.

Op de schouw staat de laatste antieke pot, gevuld met zand. Hij spiegelt de kamer in zijn glimmende buik met de kast waar hij een leven lang op stond. Ik pak de familie in zilveren lijstjes, de meesten waren haar voor. Ik kijk naar mezelf, mijn zoon en onze dieren, het verdriet nog ver weg. Op een oud familieportret aan de muur staart ze als meisje afwezig de verte in, een kind met een bolle toet en grote ogen, twee knotjes aan weerszijde van haar gezicht. Alleen één broer lacht recht naar voren, brutaal. De moeder kijkt streng door haar ronde, montuurloze bril.

Het schilderij met de kippen wikkel ik in een badstoffen hoeslaken, de zaaier gaat in een sloop. Als laatste van alle spullen, zet ik ze voorzichtig tegen de achterbank van de auto. Puk ligt er al op haar kleedje en komt niet als ik haar roep. Diaz past nog net naast de dozen in de kofferbak. De deuren van de auto staan open maar ze volgen me niet als ik voor de laatste keer naar binnen ga. Ik schud de zorgzame handen, die haar op het laatst zo’n pijn deden. Ik voel dankbaarheid, verdriet en opluchting.

Met een auto vol herinneringen gaan we naar huis.

IMG_9425

Advertenties

  1. Anoniem

    Ja afscheid nemen en inderdaad verdriet en opluchting. Noortje wat bijzonder om te lezen. Gisten hebben wij afscheid genomen van de oma vd kinderen die eenzelfde kast heeft en in soortgelijke situatie was als jou moeder. Apart dat ik je soms zo tegenkom vorige week zag ik een boek van jou “mijn hoofd en ik” en ik zag je op pixperience met je wel verdiende prijs. Ik geniet zo van je blog en je mooie teksten en foto’s dank je wel en sterkte.
    Lieve groet José

    • Wat een lieve reactie José, en wat jammer dat ik je niet even heb ontmoet tijdens de Pixperience. Het was ook wel heel erg raar daar heen te gaan en op het podium te staan, net na… maar zeker ook een fijn lichtpuntje. Mijn moeder had het geweldig gevonden voor me.
      Jij ook sterkte.

  2. José

    Och Noortje, wat een mooi ontroerend stuk heb je weer geschreven. Je gaat je lieve moeder zeker missen maar je hebt ook zo veel mooie herinneringen aan haar waar je dankbaar voor mag zijn. Ik wens je heel veel sterkte met deze leegte die er in jou leven is ontstaan. Ik heb tranen in mijn ogen en denk aan jou en Jonas en de rest van je familie. Liefs,José
    De woorden van jou op haar kaart waren heel treffend.
    Verdrietig om haar dood
    Dankbaar voor haar leven…

  3. lieve Noor, met tranen in m’n ogen lees ik je bericht en voel met je mee. Wat een band hadden jullie samen, het zal vast niet makkelijk zijn om dat nu dan definitief af te sluiten, echt wel het einde van een tijdperk he. Zo’n laatste keer die zo vertrouwde lucht snuffelen, de foto’s verzamelen, al die lieve mensen bedanken, en dan ineens, dan was het dat.. Je hebt zo’n bijzondere moeder gehad, en vooral ook zo’n bijzonder moeder-dochter band, dat zijn zo ongelofelijk veel mooie herinneringen, daar zul je hopelijk veel troost uit vinden. Dankbaar, verdriet en opluchting, en vooral ook heel veel liefde denk ik zo – dat maakt het naast verdrietig toch ook wel weer heel mooi he? Je bent zo ver maar voelt toch even heel dichtbij. Liefs uit Limburg, XKarina.

  4. Ik wens je veel sterkte! Zelf heb ik ook afscheid moeten nemen van mijn vader, hij is op 9 maart rustig ingeslapen. Van het gevoel voor het huis waar ik ben opgegroeid hadden we al afscheid genomen toen pap werd opgenomen in een verzorgingshuis, 4 jaar geleden. En nog eens op 13 februari jl, toen het eindelijk was verkocht. Nu is alles definitief en onomkeerbaar.

    • We hebben eenzelfde weg bewandeld. Mijn moeder ging vijf jaar geleden uit het huis waar ik ben opgegroeid (en verhuisde naar een Herbergier) en het duurde ook nog even voor het verkocht was (maar niet zo lang!). En ik herken me ook in je laatste woorden die me verdrietig maken.
      Jij ook heel veel sterkte en dank voor je reactie.

  5. Ach Noortje, wat verdrietig. Tranen springen in mijn ogen en mijn hart gaat naar jullie uit.
    Vol liefde en gevoel geschreven, prachtige herinneringen zijn verweven in je woorden. Veel sterkte xxx

  6. Lieve Noortje, mijn oprecht innige deelneming. Wat heb je dit mooi en sereen beschreven dit afscheid, de herinneringen… er zijn eigenlijk geen woorden voor… alleen een voelen dat er geen woorden zijn om het treffend te beschrijven. En toch is het je gelukt. Ik denk aan je en leef met jullie mee. Liefs en veel sterkte ❤️

  7. Mo

    …. er is liefde te lezen …. zo mooi omschreven ….. loslaten in dankbaarheid wat ooit was …. in gedachte een lieve knuffel voor jou … Liefs Mo

  8. Oh Noortje…..
    wat ik al met je mocht delen, deelde ik reeds waar ik kon, maar na het lezen van dit mooi maar ozo verdrietig beeld……
    wilde ik jou toch mijn ontroering, bewondering en net zo gemengde gevoelens – een intense herkenning- terug-delen !

    Heel veel kracht… en gouden herinneringen toegewenst voor jullie allebei
    Lieve groet, P&G

    ….

  9. Els V

    Dag Noortje, mijn oprechte deelneming. Je verhaal en foto’s raken me diep.
    Ik ben niet zo goed in mooie woorden schrijven op papier, niet in je vrolijke blogs en dus al helemaal niet in deze verdrietige.
    Ik voel de tegenstrijdigheid van wat mijn verstand zegt en wat mijn hart voelt…
    Voor jou voel ik compassie en ik wens je veel sterkte toe. In gedachten heb ik je de afgelopen tijd veel krokusjes toegeworpen…
    Lieve groetjes, Els

    • Ach Els, je weet niet half hoe mooi je dit schrijft. Dank voor deze lieve woorden die me echt goed doen. En die laatste zin, van die krokusjes… dat ontroert me diep. Lieve groetjes terug

  10. oh Noortje, what can I say? such a touching post. i am sorry for your loss and at the same time there is relief and wonderful memories. and still, i am sure this cannot be easy, so be good to yourself.
     
    you may remember i told you about the mother of a friend of mine who was also in a care home, and who really enjoyed Timmy’s books. the last time i saw her was two weeks ago and we shared a few words and i still gave her a hug. and a week later she too has passed away. and it is the same there – relief and sadness. a tough chapter.
     
    do take care, all of you. thinking of you and sending you hugs. Timmy sends purrs.

    • Oh yes I remember… I am sorry for your (friends) loss too.
      How fast things can go… and how difficult it is, even when there are feelings of relief and knowing it is good as it is…
      Luckily there are countless wonderful memories to cherish.
      Thanks you for these comforting words (and purrs)…

  11. Henri Drost

    Wat een verdrietig en mooi geschreven bericht. Ik herinner me hoe jouw moeder me ooit in Venray heel hartelijk begroette, waarna jullie lachend in de keuken verdwenen. Een gesprek toen jij in Nieuw-Zeeland zat en ze twee dagen niks had gehoord – maar ik mocht dat absoluut niet aan jou vertellen – en hoe we daar vervolgens allebei om moesten lachen. Ik herinner me bovenal een moeder die ongelofelijk trots was op haar dochter.en de unieke band die jullie hadden, nee, blijven hebben.

    • Wat ontzettend fijn zo’n persoonlijke reactie… zo leuk van iemand die mijn moeder heeft ontmoet.
      Geweldig deze herinneringen! Dank Henri, dat je dit deelde.
      (Ik kom overigens in een album alle kaarten en brieven tegen die ik mijn moeder schreef vanuit Nieuw-Zeeland, van beide keren; ze heeft alles bewaard!!)

  12. Anoniem

    Ach Noortje, wat een moeilijke tijd voor je.
    Ik heb je moeder nooit gekend maar door al jouw verhalen over haar ben ik ook van haar gaan houden en voel
    nu ze er niet meer is toch een beetje het verlies van zo’n dierbare.
    Je hebt veel voor haar betekend en Jonas, de honden en jouw vrienden ook en hebt haar tot het laatst gesteund
    en er voor haar geweest.
    Meer kan een mens niet verlangen maar dat gemis is daardoor extra zwaar voor de nabestaanden.
    Ik wens je heel veel kracht en sterkte .
    Met lieve groeten van mij.

    Helga.

    • Dank voor je lieve woorden Helga… dat medeleven is echt zo fijn en troostrijk.
      Het is een groot verdriet, soms kan ik nog niet geloven dat ze er echt niet meer is, dat ik nooit meer naar haar toe kan, en tegelijk voel ik haar nabijheid meer dan ooit. Er is weer ruimte voor al die mooie herinneringen, die door de laatste moeilijke jaren werden overschaduwd. Met het overlijden van mijn moeder kreeg ik haar ook weer terug…
      X

  13. Noortje sterkte met het verlies van je moeder. Afscheid nemen doet zeker zeer. Maar de dierbare herinneringen zullen er altijd zijn. Met de tijd worden ze steeds waardevoller.
    Zelfs dit grote verlies weet je prachtig op papier te zetten. Iets wat ik erg bewonder.
    Pas goed op jezelf en neem de tijd om dit verlies te verwerken.

    • Een beetje laat Sjoukje… maar alsnog dank voor je lieve woorden. De dierbare herinneringen zijn inderdaad talrijk en ze komen steeds helderder terug, daar is nu weer ruimte voor.
      En dank voor je compliment, daar maak je me blij mee!

  14. Rob Blanken

    Ontroerend Noortje. Prachtig en waardevol verwoord. Mijn moeder is lang geleden overleden maar ik denk nog steeds met weemoed aan haar terug, zeker na het lezen van jou verhaal.

  15. och…. 😦 Gecondoleerd Noortje , bijzonder dat we zo af en toe een glimp konden opvangen hoe het met je moeder ging, stukjes altijd recht uit het hart & met veel liefde. Veel sterkte nog ! ….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Northern Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

jacq. veldman

columns | artikelen

%d bloggers liken dit: