Russels Lof

Gezinsuitbreiding

20170125_110237_resized

Dit was de ergste ooit… dacht ik een paar dagen geleden na een migraineaanval die zijn weerga niet kende. Maar wat zijn de criteria, hoe meet je dat? De lengte van de aanval, de hevigheid van de pijn, de duur van het braken? Deze aanval won in ieder geval in de laatste categorie: ruim 30 uur braken (ja, je leest het goed, dertig uur) en het eerste etmaal vele malen per uur. Het ergste van al: ik voelde nooit opluchting na het braken, ‘verlangde’ eigenlijk meteen weer na een volgende ontlading. Wat een hel…

Vaak voel ik na een migraineaanval de behoefte om te bloggen. Niet om mijn ellende te spuien, integendeel (en daar ga ik ook hierna geen gewoonte van maken) maar om te laten zien dat ik er nog ben. Ik blog dus ik besta. Een levensteken van een halve kluizenaar. Joehoe, ik ben er nog!

Joehoe!
En ik wil graag even belangrijk nieuws delen want… er is gezinsuitbreiding in huize Russel. Met grote vreugde (en stiekem ook een beetje vrees want flinke aanpassingen) delen wij u mee dat wij liefdevol in huis hebben genomen: Puk Russel (12).
Na vele jaren trouwe dienst bij mijn moeder in de Herbergier, was nu de tijd gekomen haar daar op te halen. Gelukkig zijn er nog twee Pukken in huis die mijn moeder regelmatig opzoeken en heeft ze een pluchen Puk om haar bestaan nog iets te verzachten…

Kleine Puk is een grote schat en heeft hopelijk nog een aantal mooie jaren te gaan. Ze is al een paar ons en een heleboel tanden/kiezen lichter (ach arme) maar rent nu als een malle en ruikt weer fris uit haar bekkie. Diaz is lief voor zijn nieuwe vriendinnetje, Jonas draagt haar als een baby in zijn armen en ik zie in haar het hondje dat mijn moeder zo goed heeft geholpen toen zij het zo moeilijk had. Alleen al daarom heeft Puk een warm plekje in mijn hart.

img_4017-bewerkt-2

img_6178

img_0608-bewerktHier nog in de Herbergier, heerlijk lui, maar dan nu…

img_7716-bewerkt

20170122_124457_resized-bewerkt

img_9701

img_8315-bewerkt

(Puk is een Portugees adoptiehondje dat bijna vijf jaar geleden door de stichting APF -van wie ik ook Diaz adopteerde – naar Nederland werd gehaald.)

Advertenties

  1. Ellie Overgaauw

    Wat een prachtig geschreven blog Noortje…..en wat naar voor je dat je steeds van die verschrikkelijke migraineaanvallen hebt…..bah…dat gun je niemand.
    Maar ook….wat lief dat jij en je zoon nu voor het hondje dat zo lief is geweest voor je moeder, nu bij jullie komt wonen. Verdrietig voor je moeder, maar voor het hondje wel zo goed, die krijgt nu een mooi leven bij jullie. Het viel me ook op dat het kleinschalige huis waar je moeder woont echt prachtig is….zo zou alle zorg voor oudere dementerende moeten zijn.
    Jullie Puk Russel lijkt precies op onze Lacky……kon een broertje zijn (niet echt want Lacky komt gewoon uit Nederland). IK hoop dat je weinig aanvallen krijgt…………….heel veel plezier van Puk…………..
    groetjes, Ellie

    • Wat grappig Ellie, dat Puk zou op jullie Lacky lijkt! En ja, ik ben het helemaal met je eens over de Herbergier. Het kleinschalige, het mooie is ook fijn natuurlijk, maar vooral de liefdevolle aandacht daar, de tijd die er is voor de gasten… Dank voor je fijne reactie, dat doet me goed!

  2. karindeheer

    Gelukkig blog je weer, dan is die vreselijke ellende maar weer achter de rug. Wat heb je al prachtige plaatjes van lieve Puk geschoten! Zo jammer dat haar tijd bij je moeder voorbij is, maar ze heeft je moeder heel veel plezier en geluk gegeven en nu mag ze nog zo lang mogelijk van jullie paradijs genieten. Wij komen haar vaak knuffelen!

  3. Dacht al…lees niets meer van je! Begrijp dat het flink mis was. Ik worstel en kom boven, is op jou wel van toepassing. Nu even alleen maar genieten van een blije Puk. Je 2e en 3e foto (niets ten nadele van de rest) zijn zo mooi en zo goed getroffen……..

  4. Een prachtig beestje. Ook de foto waarop hij rent door het witte landschap is schitterend.
    Wat een vreselijke kwaal Noortje. Het lijkt me een verschrikking. Is daar dan niks aan te doen om te voorkomen? … een collega van mij had het ook zo vaak. Men ontdekte bij haar een hartritmestoornis. Nu neemt ze daar een bètablokker voor en sedertdien bleven de aanvallen ook volledig weg.
    Ik wil maar zeggen… Er moet toch een oorzaak zijn? Het lijkt me de hel. Sterkte ermee Noortje!

    • In de afgelopen dertig jaar heb ik zo’n beetje alles geprobeerd. Regulier écht alles, alternatief heel veel. Allemaal tevergeefs…
      Profylaxe nr 1 bij migraine is een bètablokker. Die hielp bij mij ook een paar keer maandenlang heel goed, maar daarna helemaal niet meer. Ook niet na een langere periode stoppen en daarna weer beginnen. Mijn hoop is op na de overgang gevestigd… . Dank voor je bemoedigende woorden!

  5. Hi Noortje, I see you have a new family member. Congratulations! Not sure whose hands but I love that image and also the pups running toward you and the shot with the lovely light in the woods shining on him. Great post!

    • The hands are my mom’s… this little black girl was her dog for almost five year, accompanying her through the difficult proces of Alzheimers… Now my mom is too far in the disease and she didn’t know she had a dog anymore. So Puk has come to stay with us for hopefully a few more happy and healthy years!

  6. Els V

    Dag Noortje, wat ben ik blij om je blog te zien! Ik kijk er altijd naar uit en ik vond de stilte “verdacht”. Het leert me mijn eigen pijntjes te relativeren en ik vind het bewonderingswaardig hoe je de kracht vindt om de draad weer op te pakken na zo’n ellendig aanval.
    Dat Puck nu bij jou woont lijkt me dubbel, maar wat fijn om haar zo te zien genieten van haar nieuwe leventje. De 2e en 3e foto vind ik ontroerend mooi! Ik wens jullie vele fijne momenten!
    Groetjes, Els

    • Die foto’s ontroeren mij ook steeds weer… (al heel poosje geleden gemaakt)
      En het is inderdaad dubbel, maar voelt toch ook heel goed. Puk past zich wonderwel aan en is een ontzettend lief hondje dat nog een paar mooie jaren verdient!
      Dank voor je lieve woorden Els!

  7. Ik heb een keer de ‘lol’ van een migraineaanval mogen beleven. Eerlijk gezegd wilde ik op dat moment dood, of op z’n minst bewusteloos raken. Die aanval was eenmalig en duurde maar een paar uur, waarna ik als een dweil op de vloer bleef liggen. Ik was kapot.
    Met alle respect: 30 uur! In die hel! En dan de moed vinden foto’s te maken en te plaatsen op je website. Chapeau!
    Je foto’s zijn weer prachtig, Noortje. Vooral de eerste twee en die waarop de honden naar je toe rennen in de sneeuw.
    Ik hoop dat alsnog ontdekt wordt waardoor je migraine ontstaat. Al eens getest op een B12 tekort? Zelfs wanneer je nog binnen de waarden zit kun je al klachten hebben. Migraine kan daar één van zijn. Je zou eens kunnen googelen op ‘Hendrik de Jong B12 tekort’, artsen hebben er vaak niet zoveel mee, denken er ook niet aan.
    Sterkte!
    Hartelijke groet, Willy

    • Oooh dus jij weet wat het is. Maar dan was het ook wel een heel zware aanval, al duurde hij kort. Gelukkig maakt jouw hoofd er geen gewoonte van :-/
      Die 30 uur van de laatste aanval waren overigens alleen het braken, de gehele aanval duurde drie dagen… Gemiddeld duren ze bij mij 2 dagen.
      Dank voor de tip, maar ik vrees dat het zo simpel niet is, al geloof ik heus dat zo’n tekort veel ellende kan veroorzaken. Ik heb in de afgelopen 30 jaar al zoveel geprobeerd… Ik verwacht/hoop dat de migraine net als bij mijn moeder na de overgang verdwijnt…

  8. Helga

    Je bent weer van de hel in de hemel op aarde gekomen zo te lezen.
    Ik weet inmiddels over (chronische) pijn mee te praten en heb het afgelopen jaar weer allerlei onderzoeken, testen
    ondergaan maar nog steeds blijft ik een raadsel voor de heren/ dames medici.
    Kreeg bij het laatste onderzoek te horen dat ik ze met z’n allen in hun hemd ( witte jas ) heb laten staan en ben met
    de zoveelste gemene kuur naar huis gestuurd.
    Het doet me goed in jouw blog met fantastische foto’s te lezen dat er ondanks alle problemen toch weer gezinsuitbreiding
    is en kreeg de tranen ( weer ) in mijn ogen bij het zien van dit stoere, schattige hondje.
    Hoop met jou dat Puk nog veel fijne jaren mag hebben bij Diaz en Jonas.
    Lieve groeten van Helga

    • Och Helga, wat een ellende ook. Chronische pijn, niet weten waar het vandaan komt, wel steeds weer onderzoeken en gemene kuren. Vreselijk… Ik hoop dat je net als ik toch ook genoeg fijne momenten hebt om aan de broodnodige doses genieten toe te komen!
      En dank voor je lieve wensen. Puk had al een plekje in mijn hart omdat ze zoveel heeft betekend voor mijn moeder… maar langzaamaan verovert ze steeds meer van mijn hart. Ze is echt een heel lief, dapper en ook grappig hondje.
      Lieve groeten van mij

  9. Die plucheN VervangPuk, ja dié is meesterlijk… dat is een hele goede, aaibare en vooral zorgeloze variant.
    En als er al plekjes zijn waar dieren zich heel erg thuis voelen, en zich tegoed kunnen doen aan bakken vol liefde en kluifjes , dan is dat zeker wel jullie eigen Russelse Herberg.
    Je weet wie het zegt…

    Hou je Haaks!
    Ons hier

  10. José

    Hoi Noortje,had al het akelige vermoeden dat het weer mis was met jou en je hoofd. Meid wat een ellende toch iedere keer maar weer. Ben blij dat je toch weer lekker van Jasje en Puk kan genieten. Petje af hoe jij toch steeds maar weer opkrabbelt en de moed erin blijft houden. Hoop dat het hondje nog jaren van jullie liefde mag genieten en denk ook vaak aan jou moeder. Liefs en sterkte met alles maar weer. José

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Northern Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

jacq. veldman

columns | artikelen

%d bloggers liken dit: