Russels Lof

De familie Kroeskop

img_5063

De familie Kroeskop werd vaak uitgelachen, of eigenlijk meer toegelachen. Het was een hartelijke en hechte familie en ze waren zeer geliefd in de buurt. Maar wanneer een van hen zich voorstelde aan een nieuwkomer… ‘Bennie Kroeskop, aangenaam…’ schoot de ander altijd in de lach. Want anders dan de naam deed vermoeden, waren de Kroeskopjes zo kaal als een biljartbal. Allemaal. Dat was een erfelijke aandoening, en daar zaten ze helemaal niet mee. Sterker nog, ze lachten hartelijk mee met de ander, en ze maakten er zelf regelmatig grappen over: ‘Alleen opa Arie heeft haar… op zijn tanden!’ zei neef Willem vaak, waarop ze Opa Arie moesten tegenhouden om zijn gebit uit te doen en te roepen: ‘Nee hoor, ook daar niet!’ En als vrijgezelle tante Lenie weer eens gevraagd werd naar eventuele lovers zei ze steevast: ‘Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt, ik doe niet meer aan mannen!’ en lachte dan zelf het hardst, terwijl ze met een wulps gebaar een denkbeeldige lok naar achteren gooide.

Wanneer de hele familie gezellig aan de dis zat en ze soep aten, was er altijd wel eentje die zei: ‘Getver, een háár in mijn soep… van wie kan die nu zijn?’ en dan lachten ze allemaal zo hard dat de soep uit hun neus kwam. Een neus zonder haar natuurlijk. Nee, de familie Kroeskop omarmde hun kaalheid. Het maakte hen bijzonder en het zorgde ervoor dat er altijd wat te lachen viel. Het was een geuzennaam geworden.

En toen op een dag, na een vochtige, koude nacht, gebeurde er iets heel aparts. De familie werd wakker met de mooiste kroeskoppen die ze ooit hadden gezien. Ze hadden elk een kunstig en uitbundig haarwerk van ijs gekregen dat woest alle kanten op stak. Nog veel mooier dan het mooiste mensenhaar. Voor één dag waren de Kroeskopjes ook echt kroeskopjes. Alleen de kleine Benjamin deed niet mee, die was zijn haarwerk verloren toen hij het familieportret maakte, en te snel terug rende nadat hij de zelfontspanner had ingesteld. Hij stond er nog net op tijd weer bij, kaal en al. Maar de foto was haarscherp!

foto-2-noortje-russel

De kale kopjes van deze fantastische familie zijn amper 1mm groot… Het is een slijmzwammetje dat de naam ‘Langstelig kroeskopje’ draagt en zo mijn fantasie prikkelde…
De foto’s maakte ik met de macrolens plus tussenringen.

Advertenties

  1. Mo

    Prachtige foto’s, lekker fris, sprookjesachtig maar persoonlijk vind ik het verhaal erbij nog beter! You made my day en het is net 10.15 uur 🙂

    Groetjes, Mo

    • Nee, fantasie geen gebrek geloof ik… zelfs in zwammetjes, mosjes etc. zie ik karakters! Wel een beetje een wonderlijke afwijking inmiddels 🙂
      Dank voor je spontane reactie José, ik vind het erg leuk dat je meegeniet!

  2. José

    Ik moest even slikken bij de aanhef, want mag het woord kroeskopje tegenwoordig nog wel van Sylvana ? Gelukkig is het een geweldig positief verhaaltje met een leuke wending weer genoten van jou fotomodellen. En van mij mag je gewoon het lieve woord kroeskopje blijven gebruiken.

    • Wil je wel weten dat ik geen moment heb gedacht dat die naam misschien wel heel fout is… is dat nou een slechte zaak, of juist niet? En tja, die bollekes heten nu eenmaal ook langstelige kroeskopjes… Trouwens, Karlijn Kroeskop, net zo kaal als de rest van de familie, is stiekem wel jaloers op Sylvana’s Afro!

  3. Helga

    Ook ik had een andere associatie met het woord Kroeskopje.
    Ze zijn nl. zo glad als een kaalkopje 😉
    En dan op een lange steel, dat moet dan wel een knikkend Kaalkopje worden, toch ?
    Lijkt me een toepasselijker naam, maar ben eigenlijk wel benieuwd waar deze naam vandaan komt.
    Ze zijn prachtig door jou gefotografeerd, weer genieten hoor.
    Lgr. Helga

    Ps. Ik hou al heel lang van jou, haha.

    • Ik heb het speciaal even op een natuursite in de groep gegooid… het blijkt dat de kale kroeskopjes op latere leeftijd wat kroezig worden, en ik zag daar inmiddels ook een foto van. Tja, waarom Opa Arie dan nog zo kaal als een biljartbal is, weet ik ook niet … 🙂 Lgr!

    • Thanks Lena! You can find them under the name ‘comatricha nigra’, a really minuscule ‘Mycetozoa’ .
      Funny because when I placed the first photo on a Dutch photo site I gave the picture the title Lollypops!

      • Thank you for the answer, I have never seen these tiny little things before. They are really amazing, I did check them out on the internet and got really stunned.

  4. Wat zijn ze klein !!!!
    Die macro-ogen van jou zijn ongekend…..
    En oh, Noortje wat een heerlijk Ultra Kortverhaal…
    Hier kan ik natuurlijk nooit genoeg van krijgen; mooi, teder en geestig!

    Super genoten weer, hier op de Léénbakker ;–)
    Pluk de dag,
    met een vette knipoog van ons !

    • Leuke familie he?
      Het viel overigens nog niet mee om ze weer terug te vinden (ik zag ze op drie verschillende dagen). De foto van de derde dag heb ik er maar niet bij gedaan, daags na de vorstnacht. Ach armkes, de familie zag er niet meer zo florissant uit…

    • They are really hard te find, I mostly see them ‘accidentally’ when searching for something else… When I went back the next day (after the frosty night) it was already very difficult to find them again…

  5. yemrev

    Zojuist je blog ontdekt, per toeval. Mooie foto’s laat je zien en een vermakelijk verhaal erbij. Hou ik wel van.
    Groet, Dick

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Northern Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

jacq. veldman

columns | artikelen

%d bloggers liken dit: