Russels Lof

Smurf

Geniet -Smurf

Dag lief konijn. Dag mijn lieve Smurf. Jij was de laatste der Mohikanen. De wildste van het stel of liever gezegd de minst tamme. Maar wat was ik dol op je. En hoe speciaal was het altijd als ik je toch even kon kriebelen. En als je vrolijk naar me toe huppelde en uit mijn hand at. Je liet je alleen nooit uitgebreid aaien en kroelen, wat je soortgenootjes wel heerlijk vonden. En ik kon je al helemaal niet oppakken. Wat ben ik daarom blij dat jou een bezoek aan de dierenarts gespaard is gebleven. Maar wat voel ik me rot dat ik niet weet wat er is gebeurd. En wat mis ik je.

Ik weet nog goed hoe je als witte veeg vanuit mijn ooghoeken een hol uit kwam en weer in schoot, bijna 9 jaar geleden…  Zag ik dat goed? Ik was totaal verrast toen. Was dat een klein konijntje? Jazeker, bleek al gauw. Adoptant Pippie, jouw mama, was zonder dat we dat wisten zwanger geweest toen ik haar kreeg. En had in onze grote ren vol onderaardse gangen in een hol onder de grond jongen gekregen. Het moeten er vast meer zijn geweest, lijkt me, maar ik zag alleen jou, een kleine Smurf.

Wat werd je een lief konijn voor de anderen (ook voor de kinderen die je kreeg!). Heel bescheiden en zacht. Je leek daarin op de pater familias van de konijnenfamilie in glorieuze tijden, Heer Gilles, die al net zo zachtaardig en lief was.
Vanuit Jonas’ slaapkamerraam riep ik je wel eens. Smurref! SMUUURFIE! Dat ene hangende oor ging dan ook omhoog, en je keek alert om je heen. Onweerstaanbaar schattig.

Iedere keer als ik nu uit Jonas’ slaapkamerraam kijk of wanneer ik in de keuken sta, kijk ik uit op een lege ren en zie ik met lede ogen dat jij er niet meer bent. Dat er geen enkel konijn meer in zit. Alleen nog een paar mussen en een merel, die altijd me je mee aten. En die snoepen van het voer dat ik er pas nog heb neergelegd. Tegen beter weten in.

Je bent onder de grond geboren en je bent er ook gestorven. Het eerste konijn dat ik niet zelf heb hoeven begraven. Het laatste konijn waarvan ik afscheid moet nemen. Je ligt goed daar waar het begon… en waar het nu eindigt. Dag lief konijn. Dag mijn lieve Smurf.

aIMG_8354

 

 

 

Advertenties

  1. Wat een wonderlijk mooi verhaal en wat heerlijk dat Smurf daar is gestorven waar ze ook geboren is, ondergronds. De cirkel is rond, maar heel naar dat je niet weet wat en hoe………je blijft hopen tegen beter weten in. Fijn dat de dierenarts buiten beeld kon blijven, heb vorige zaterdag een van mijn honden moeten laten inslapen, ik had hem zo graag gegund dat het kaarsje thuis was uitgegaan.

    • Mooi gezegd Monique, dat de cirkel rond is, zo ervaar ik dat ook (hoe frustrerend en verdrietig het ook is dat hij zo ineens is verdwenen…). Zij is dus een hij, maar ik zette je waarschijnlijk op het verkeerde been omdat ik het had over kinderen die hij ‘kreeg’, ik had misschien beter kunnen zeggen verwekte…
      En wat verdrietig dat je nog maar zo pas een van je honden hebt moeten laten inslapen. En ach ja, hoe graag wil je dat ze – eenmaal erg oud – op een dag gewoon niet meer wakker worden, lekker in hun eigen mandje heengaan… Helaas gebeurt dat maar zelden. Sterkte met het gemis.

  2. Rieke Brouwer

    Dat is het lot van ons: we overleven de dieren waar we van houden. Maar Smurf heeft zeker een goed konijnenleven bij jullie gehad.

    • Dat is het lot ja… en dat valt vaak niet mee… Maar je hebt gelijk dat Smurf het goed heeft gehad, alle konijnen hier wel, in zo’n mega-ren met al die onderaardse gangen. Maar dat is ook de enige manier waarop ik er zelf ook echt van kan genieten, als de dieren het goed hebben (een konijn alleen in een klein hokje… brrrr!)
      Dank je Rieke!

  3. karindeheer

    Oh nee toch, niet lieve Smurf! Vorige week zat hij nog zo dapper de starende ogen van een groot vreemd hondenbeest te trotseren. Heel erg veel sterkte voor jou en Jonas,

      • karindeheer

        Och heden, het is iets te luguber om te bedenken wat Oscar met hem had willen doen op dat moment. Smurf leek in ieder geval heel gelukkig, net zoals hij altijd bij jou geweest is.

  4. Anneloes Verstraaten

    Wat een heel mooie blog, wat een verdriet. Ik weet ondertussen uit goede bron dat je heel erg, echt heel veel hebt gedaan voor zijn heerlijk leventje.
    Dat neemt nooit iemand meer van ‘m af.
    Sterkte Noortje, met dit “mooie” afscheid.
    Liefs, Loes

    • Ja, dat durf ik ook wel te zeggen dat ik veel voor hem heb gedaan, maar dat is ook je plicht vind ik als je dieren hebt. Niet dat ik dat als een plicht heb ervaren, trouwens. Dank voor je fijne reactie Loes!

  5. Prachtig en liefdevol is dit verdrietige verhaal geschreven. Lieve foto van Smurf en onder de indruk van de laatste foto! Echt kan niet stoppen er naar te kijken! Veel sterkte met het verlies van Smurf!

    • Dank je voor je troostende woorden…
      De laatste foto is trouwens een bewerkte. De originele is ook mooi (die staat zelfs in de Roots-agenda!) maar ik heb hier wat met de kleuren gestoeid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

Eiwawar

Samuel Bloch - Birding Finland

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

leeg schrift

Taalarmen

Herman van Bon Photography

Fine Art Photography, Napier, South Africa.

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Good Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

%d bloggers liken dit: