Russels Lof

Regina

IMG_3841

Vroeger was het altijd druk bij ons thuis. Heel erg druk. Ik leefde in een kolonie met wel tienduizend mieren. Iedereen was iedere minuut van de dag bezig, zo ook mijn moeder. Ze had nooit tijd voor mij. De weinige keren dat ze iets tegen me zei, was het doe dit of doe dat. En als ik dan iets deed, riep ze dat ik niet zo moest mieren, en dan lachte ze hard. Ik was ook niet zo handig en vond het echt moeilijk om met takjes en dennennaalden te sjouwen, ik was nog niet zo sterk. En ik verlangde naar mijn vader. Mijn vader die ik nooit heb gekend.

aIMG_0083In die vreselijke drukte, tussen dat enorme, krioelende werkvolk, tussen die oneindige hoeveelheid onbekenden, zocht ik altijd naar hem, iedere dag weer. ‘Ben jij mijn papa,’ vroeg ik aan alle mannen toen ik nog heel jong was, maar ze liepen me allemaal voorbij, druk en afwezig. Later keek ik ze indringend in de ogen. Ik zou het vast zien als hij het was. En hij zou mij herkennen, daar was ik van overtuigd.
‘Die is al lang dood,’ zei mijn moeder botweg, en snoof minachtend, maar dat weigerde ik te geloven. Ik bleef naar hem zoeken. Tegen beter weten in…

Op een dag besloot ik weg te lopen. Weg van mijn moeder die er toch nooit voor me was, weg van de drukke mierenhoop. Dat had nog nooit iemand gedaan. Een mier zonder hoop is hopeloos verloren, had ik altijd geleerd. Maar ik was juist een mier mét hoop, met hoop op een beter leven.

IMG_3823

Het was een barre tocht vol ontberingen. Ik moest voor het eerst zelf op zoek naar eten. Ik kwam vreemde, vijandige mieren tegen en grote vogels met gevaarlijke snavels. Ik viel in een plas waarin ik bijna verdronk en op een dag hing ik zomaar boven een afgrond. Maar ik heb alles getrotseerd en ik heb de tocht overleefd. En… ik ben iemand tegengekomen: Remi.

IMG_3894Lieve, knappe Remi, hij kwam zo maar op mijn pad, net toen ik de wanhoop nabij was. Hij ving me op en omarmde me. Voor het eerst sinds lange tijd voelde ik me rustig en veilig. Dit was waar ik naar had gezocht. Hij was naar wie ik had gezocht, zonder dat ik het wist…
En nu bouwen we onze eigen hoop, of eigenlijk een hoopje en dat is goed zo. Ik ben eindelijk gelukkig.

Altijd heb ik verlangd naar een vader voor wie ik een prinsesje was. Dat heeft niet zo mogen zijn. Maar Remi maakt alles goed. Voor hem ben ik zijn koningin.

IMG_3830

Regina op haar troon

Advertenties

  1. Mo

    Ademloos het verhaal gelezen …… zucht …. fijn dat het toch nog goed afliep ….., prachtige foto’s heb je er weer bij, knap hoe scherp je ze altijd weer krijgt … miertjes fotograferen … zo moeilijk, zitten geen moment stil, complimenten weer! Groetjes, Mo

    • Leuk Mo 🙂 En ik heb weer ademloos naar je foto’s gekeken, die zijn ook zooo prachtig, die anemoontjes ook… zucht! En die foto Beyond the pond, wat zijn dat voor bloemen, of heb je die bewerkt? Ook al zo prachtig!

  2. Oh wat vind ik dit mooi. Ik heb ‘ m heus aan mezelf voorgelezen.
    Nu ben ik helemaal week en schiet vol ….
    ….met herrinneringen aan Remi die, ooit zelf alleen op de wereld,
    nu met liefdevolle vanzelfsprekendheid zijn Regina zoooo gelukkig kan maken.
    Dat is liefde.
    Ga je alsjeblieft nog eens een kijkje nemen, tijdens een van je wandelingen………

  3. Mijn gedachten zijn bij dit verhaaltje meteen bij de duizenden en miljoenen vluchtelingen wereldwijd op zoek naar hun beter leven, ik hoop voor ze dat ze allemaal hun Remi zullen vinden…

    • Ik ook Luuk… en ik hoop vooral dat ze hoop en moed houden tijdens de ontberingen die ze zullen moeten doorstaan… en dat ze dan uiteindelijk, inderdaad, hun Remi vinden. Mooie gedachte.

  4. Wat heb ik je verhaaltjes gemist, en nu is dat allemaal weer vergeten met deze prachtige story van de mier. Hier kan ik nog lang op teren. Een vraagje; hoe krijg jij de mieren zo scherp erop, super. met welke lens en welk F getal heb je ze gemaakt als je dat kwijt wil tenminste. Je hebt een mooie scherptediepte en een scherpe mier, snap er niets van 🙂 Als ik handmatig scherpstel gaat het vaak mis 😦

    • Ooooh wat een leuke reactie Ellen! Nou, het insectenseizoen is alweer in volle gang dus ik kan mijn hart ophalen. Ik heb inmiddels ook al wat nieuwe leukerds vastgelegd en het borrelt in mijn hoofd, dus er gaan vast meer verhaaltjes komen.
      Wat die lens betreft, dat is mijn Tamron 90 mm Macrolens. En ik gebruik bijna altijd F 2.8 voor die geringe scherptediepte en mooie vage achtergrond. En ja, mieren scherp krijgen is ontzettend moeilijk, ze zitten meestal geen nanoseconde stil. Dat het dit keer lukte was een kwestie van heeeeeel veel geduld en mazzel. Toen ik deze foto’s maakte, een aantal weken geleden, had ik nog een sjaal om, die half op de grond hing toen ik gehurkt bij de mierenhoop zat. Terwijl ik deze plaatjes schoot, liep er tegelijkertijd een colonne mieren via die sjaal omhoog naar…

  5. Mier Regina en Mier Remi, wat een geweldig paar! Als leek vind ik al je foto’s prachtig en bijzonder, maar bij sommige vraag ik me nog eens extra af: hoe dóe je dat?! Bestaat die uitdrukking trouwens, ‘Een mier zonder hoop is hopeloos verloren’? Zo nee, dan stem ik bij deze voor invoering ervan.

    • Ja, wat een mooi paar he, namen zeer zorgvuldig gekozen 🙂
      En bij sommige foto’s vraag ik me ook af hoe ik dat deed… en trouwens ook hoe die mier, pardon, Regina, dat doet: hangen aan het uiteinde van één pootje!!!!
      En die uitdrukking houden we er gewoon in nu, met dank aan Regina!

  6. ecingel

    Noortje wat is dit een mooi, ontroerend en hoopvol verhaal met prachtige foto’s!
    Wat stoer en moedig van Regina dat ze deze sprong in het onbekende durfde te nemen!
    En gelukkig een happy end …dat ze nog maar lang en gelukkig mogen leven! 🙂

  7. José

    Regina en Remi zijn kandidaten voor het grote Noortjes insectenboek. Weer van genoten van de combinatie foto’s en verhaal.

  8. andreagulickx

    Wat een heerlijk verhaaltje weer. Ik hoop dat hij weer op de radio komt. Super. En die foto dat hij aan een pootje hangt. Het verhaaltje leeft in de foto’s geweldig die karaktertjes die je neerzet. Ik hoop er nog lang van te mogen genieten.
    Andrea

    • Nou, voor de radio moet ie flink ingekort (max. 149 woorden), en dat is niet met ieder verhaaltje even makkelijk. Maar ik ga er binnenkort vast nog wel een keer eentje opsturen… Dank voor je leuke reactie, Andrea!!

  9. Pingback: Weekly Photo Challenge: careful | Russels Lof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

Eiwawar

Samuel Bloch - Birding Finland

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

leeg schrift

Taalarmen

Herman van Bon Photography

Fine Art Photography, Napier, South Africa.

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Good Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

%d bloggers liken dit: