Russels Lof

Daar bij de waterkant

IMG_9564
IMG_9560

Het was een grijze, kille dag in januari. Ik wandelde met Diaz in het open landschap langs de Linde en had mijn capuchon opgezet tegen de ijzige wind. Diaz maakte een van zijn befaamde snoekduiken in het gras, wat ik maar half opmerkte, zo was ik in gedachten verzonken. Anders roep ik hem wel tot de orde; Diaz, niet doen! Die arme muisjes. (Daar denken de meeste Friese boeren hier trouwens heel anders over nu, die willen Diaz vast wel inhuren, maar dit terzijde.)

Ik trok mijn sjaal nog wat strakker om mijn hals en dacht aan dingen die gedacht moesten worden. Heel in de verte klonk een trekker. Er lag een grijze deken over het desolate landschap. Druk met denken liep ik ongemerkt een heel end verder, toen de koude wind melodieuze klanken met zich mee bracht. Hoorde ik nu iemand zingen? Wat raar! In het kale landschap kon ik toch echt geen mens over het hoofd zien. Ik stond stil en luisterde aandachtig. Ja, er zong echt iemand, heel duidelijk. Hoe was dat mogelijk? Terwijl ik doorliep hoorde ik het steeds beter. Ik kon het nu letterlijk verstaan.

En ik heb je voor het eerst ontmoet
Daar bij de waterkant, daar bij de waterkant, daar bij de waterkant
Ik heb je voor het eerst ontmoet
Daar bij de waterkant, daar bij de waterkant

Ik moest lachen en bedacht hoe idioot dit was: iemand die zong op een grijze, koude dag in dat lege, eenzame landschap bij de Linde. En dan juist dit lied! Het gezang klonk steeds krachtiger en toen ik al zoekend verder liep, zag ik hem ineens: een prachtige, imposante vogel in zijn mooiste verenkleed. Hij zat net wat lager in de berm en zong uit volle borst; inmiddels heel luid en heel dichtbij. En eerlijk gezegd ook heel vals…

IMG_9452

En ik vroeg of jij me kussen wou
Daar bij de waterkant, daar bij de waterkant, daar bij de waterkant
En ik vroeg of jij me kussen wou
Daar bij de waterkant, daar bij de waterkant

‘Hallo’, zei ik zacht, want ik wou hem niet storen. De vogel leek totaal niet verbaasd, keek me even zijdelings aan en zong gewoon door.

Je kreeg een kleurtje en zei nee
Hoe komt u op het idee
U bent beslist abuis
Maar na verloop van nog geen jaar
Werden wij een paar
Stonden wij samen op de stoep van het stadhuis

Diaz dook weer in het gras en sloeg geen acht op de vogel, en de vogel niet op hem. Ik deed mijn capuchon af.
‘Komt u toch wat dichterbij,’ zei de vogel, en zong vals verder.
Ik zette nog een paar stappen in zijn richting.

En ik heb je voor het eerst ontmoet
Daar bij de waterkant, daar bij de waterkant, daar bij de waterkant
Ik heb je voor het eerst ontmoet
Daar bij de waterkant, daar bij de waterkant

Toen het lied was afgelopen, maakte hij een kleine buiging en ik applaudisseerde.
‘Dat was heel knap!’ zei ik, want dat was het, vals en al. Ooit een vogel Daar aan de waterkant horen zingen?!
‘Dank u,’ zei de vogel beleefd.
Hij stelde zich aan me voor: ‘Arie Scholver, aangenaam. Eigenlijk heet ik Aal, maar daar stel ik me een gladjanus bij voor, en dat ben ik niet. Iedereen kent me nu als Arie. Vandaar.’

IMG_9595

Ik knikte Arie vriendelijk toe en zei hem mijn naam, ‘en dit is Diaz.’
‘Hmm, ik heb het niet zo op honden,’ zei Arie, ‘maar deze lijkt onschuldig.’ Dat beaamde ik. ‘Alleen niet voor muizen,’ voegde ik eraan toe.
‘Wat heeft u daar bij u, in die tas,’ als ik vragen mag, ‘een lekker visje misschien?’
‘Nee, dat spijt me, daar zit mijn fotocamera in.’
‘Oh…,’ klonk het teleurgesteld. ‘Nou ja, ik heb er ook net pas een op, maar ik lust eigenlijk nog wel wat. Maar wacht eens even…, die camera… wilt u misschien… is het mogelijk dat…? Mijn vrouw heeft al zo vaak gevraagd of ik niet eens een mooie foto wil laten maken. Voor haar oefen ik ook dit lied, voor onze trouwdag. We zijn alweer ruim twee jaar samen, weet u… en het was liefde op het eerste gezicht. Nou ja, van mij in ieder geval wel. Ik heb wel flink mijn best moeten doen voor Bea, en dat doe ik nog. Een lied én een portret zou daarom helemaal geweldig zijn!’

‘Ja, maar natuurlijk!’ riep ik verheugd. Dat vind ik zelfs heel erg leuk. Ik ben dol op fotograferen en zeker met zo’n mooi model voor de camera!’
Arie bloosde zag ik, en begon verlegen de melodie van daar bij de waterkant te neuriën.
‘Ga daar maar staan,’ zei ik, ‘dat is wel mooi,’ en ik wees naar een beschutte plek iets verderop, terwijl ik de camera uit mijn tas haalde.

Hoe wilt u me; zo of zo?’ vroeg Arie. Links is mijn beste kant, zegt Bea altijd.

IMG_9836

IMG_9752

‘Dat maakt niet uit hoor, beweeg maar wat en dan knip ik gewoon; zit er altijd wel iets moois bij.’
Ik veranderde wat aan de instellingen van de camera en bedacht hoe bizar de situatie was. Diaz was een eindje verderop in het gras gaan liggen en keek belangstellend toe.

‘Oké, zei Arie,’ en hij begon wat onwennig met zijn lijf te draaien.
‘Zoiets? Wacht even hoor, ik ben nog niet klaar…!’

IMG_9770

Zo dan, heel trots? He nee, wacht, er zit iets in mijn keel…

IMG_9780

Errrggg uuuccche rrrrrr bah, sorry hoor, een graatje denk ik.’

IMG_9846

‘Oké, nu dan, ik ben er klaar voor … heeft u me goed in beeld?’

IMG_9815-2

‘Ja, prima, dit is hem hoor Arie. Hij is perfect! Hier zal je vrouw vast heel blij mee zijn.’

‘Allemachtig,’ zei Arie met een diepe zucht,’ het is wel vermoeiend, dat poseren. Maar u denkt dus dat er wel een geschikte foto bij zit? Fijn. Ja, volgende week ben ik hier wel weer, komt u hem dan brengen? Geweldig, wat zal Bea verrast zijn. Maar als u het niet erg vindt, ga ik nu even een dutje doen, zodat ik straks goed uitgerust het lied nog een keer kan oefenen. Dan wel eerst de keel smeren met een lekker vet visje nog… wat had ik graag een gefileerd exemplaar van u gehad; rauw en met uitjes. Nee, dat geeft niet, die camera bleek ook handig, toch? En ik vang er hier straks nog wel eentje.’

‘Nu even de snavel toe, en oogjes dicht… ja, dat lukt pas als u weggaat, en neemt u die hond ook weer mee, alstublieft?’
‘Het was me een waar genoegen. Tot volgende week dan.’

‘Dag Meneer Scholver! Tot volgende week en slaap lekker!’

IMG_9499

* Ik moest van Arie nog even zeggen dat Daar bij de waterkant een lied va Eddy Christiani is…

Advertenties

  1. Helga

    Goedemorgen… dit is veel leuker om de dag mee te beginnen dan de krant, Noortje.
    Wat een enig verhaal heb je weer bij die prachtige serie over Arie Scholver en zijn vrouw Bea geschreven!
    Dat was weer genieten.
    Bedankt hoor en …ga zo door.
    Lieve groeten van Helga

  2. joke hummels

    Wat mooi!
    Mag ik je vragen welke camera je hebt en welke lens je hiervoor gebruikt?
    Groet
    Joke

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    • Hoi Joke! Ik heb sinds ruim een jaar een Canon 70D, en daar ben ik heel blij mee. Ik heb nog lang niet alle mogelijkheden uitgevogeld laat staan gebruikt… echt een camera dus om nog lang mee te kunnen leren. De lens is een Canon 100-400 (4.5/5.6), een flinke toeter dus! Deze heb ik al langdurig te leen van een lieve vriend die hem niet zo vaak gebruikt (of eigenlijk helemaal niet…) Ik zat al heel dicht bij Arie, en dan ook nog met zo’n lens… dan kun je dus mooie close-ups maken! Hopelijk weet je zo genoeg 😉

  3. Mo

    Heerlijk zo’n verhaal te lezen, hopelijk is de foto op tijd klaar voor Arie … die maakt een goede beurt bij Bea met zo’n mooi cadeau dat muzikaal omlijst wordt. 😉
    Gr Mo

    • Haha dat heb je mooi gezegd, muzikaal omlijst. Ik zorg er natuurlijk voor dat de vergroting op tijd klaar is, maar vind het wel jammer dat ik er niet bij kan zijn, als hij hem aan Bea geeft, en voor haar zingt. Het lijkt me dat ze erg ontroerd is als ze ziet dat Arie zo zijn best heeft gedaan…

  4. Karst A. Berkenbosch

    Het aardige is dat je met zo’n verhaal er bij meer foto’s kwijt kunt zonder dat het begint te vervelen. Heb het met veel plezier gelezen en je hebt zelfs voor een glimlach gezorgd toen Arie zijn graatje moest wegwerken. Zonder verhaal waren die foto’s heel anders over gekomen. Trouwens ook in de grote mensenwereld doet het lied van Eddy Christiani het nog steeds uitstekend, weet ik uit betrouwbare bron; mijzelf.

    • Ja, zou ik alleen foto’s plaatsen, dan had ik er zeker een paar minder laten zien. Nu kon ik deze mooi allemaal kwijt in het verhaaltje 🙂 Arie is weer zo’n dankbaar karakter om helemaal bij los te gaan!!
      Jij bent een fan van Eddy Christiani, begrijp ik? Of je weet het van anderen? 😉

  5. Ooo, zalig…. Daar krijg ik dus ook tranen van, zo lief, zo trouw en toegewijd aan Bea…. En alles door dat ene kusje…
    En de foto’s zijn waanzinnig ! Die zien we beslist nog eens in een natuurwetenschappelijk magaizne 😉

    • Ja lief he, ik was ook best ontroerd: Arie deed zo zijn best!! Ik zat ook heel dicht bij hem, en dan met die lens… wat ben ik blij dat jij niet fanatiek aan het fotograferen bent geslagen 🙂

  6. ecingel

    Wat een vermakelijk verhaal!
    Bea zal zeker en vast blij zijn met zo’n mooi portret van haar aanstaande. Als je de foto gaat brengen, dan neem je toch zeker wel een gefileerd visje mee?! 😉

  7. Wat een leuke ontmoetingen heb jij toch altijd! En dankzij je foto’s kan ik eindelijk dieren als Arie Scholver, die ik anders alleen maar in de verte zie, in detail bewonderen. Wat zijn ze mooi, die Scholvers!

    • Ja, leuk he? Daar ben ik zelf soms ook verbaasd over, dat ik, al wandelend met Diaz, zoveel prachtige karakters tegenkom! Maar ik had zo’n Scholver ook nog nooit van zo dichtbij gezien… Arie was helemaal niet bang van me!

  8. Fantastic photos. I wish I could read your text as it seems you were having a conversation with your subject. Is this a cormorant? was it in a zoo, or injured, since you were able to get so close and it stayed still?

    • Thank you Bunty! Yes, Arie is a cormorant, and I met him last week. He sat near the water and was perfectly healthy; after our conversation he flew away and yesterday I’ve seen him flying again! I sat in my car (!) when I took the pictures, quite close to him yes, but I also had a 400mm lens, so I could easily make these portraits. I felt very privileged!

  9. José

    Ik ben niet zo’n fan van aalscholvers ( vind het een beetje lugubere vogels ) maar Arie heeft mijn hart gestolen. Jammer dat hij Bea al heeft! De op een na laatste foto is voor mij de mooiste, wat een geweldige blik in zijn ogen.

  10. Leon Dooijes

    “… en dacht aan dingen die gedacht moesten worden.”
    Ben nieuwsgierig naar wat dat was, maar zeg het vooral niet!
    En José heeft gelijk de één na laatste foto is übergeweldig.

    • Soms ga ik hardlopen en heb ik van tevoren al zin om even lekker ‘een potje na te denken’ over de dingen die gedacht moeten worden. Dat zijn dan geen zware onderwerpen, begrijp je vast wel…
      En die ene is ook mijn topfavoriet; en het is ook de foto die Bea inmiddels boven haar bed heeft hangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Northern Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

jacq. veldman

columns | artikelen

%d bloggers liken dit: