Russels Lof

Fixie Foxtrot

aIMG_8383

“Je paard is dik!”

Deze uitspraak hoorde ik ruim 15-20 jaar geleden heel regelmatig.
Niet van verschillende mensen, ook niet als feitelijke constatering, maar als plagerige opmerking van mijn – toen – beste vriendin. Het was een running gag om na een of andere ‘foute’ opmerking van mij, me terug te pakken met: “Je paard is dik!” waarop ik altijd weer hevig verontwaardigd reageerde, waarna we vaak de slappe lach kregen. Het was een wonderlijk soort humor tussen ons. En, eerlijk is eerlijk, mijn IJslander Fengur wás meestal ook dik. Heel erg dik, om niet te zeggen moddervet, dankzij een falend weidebeleid.

Nu hij 27 jaar oud is, zowat tandeloos en ik al jaren mijn best doe hem juist niet te dun te laten worden, kan ik me dat nauwelijks meer voorstellen. Net zo goed als ik nog altijd niet kan begrijpen dat die vriendschap is verbroken, ruim 10 jaar geleden, terwijl we elkaar al sinds onze jeugd kenden. Soms wou ik dat ik sommige dingen kon terugdraaien in mijn leven…

bIMG_8319Maar goed. Waarom dacht ik hieraan? Omdat ik vanmorgen weer eens pesterig tegen Jonas zei: “Fix stinkt!” en dat is een regelrechte belediging aan het adres van ‘zijn hondje’. In ons minigezinnetje (twee mensen, twee honden) zijn de ‘stelletjes’ namelijk als volgt: Jonas & Fix, Noor & Diaz. Al is er sprake van liefde in kruisbestuiving en willen de mensen eigenlijk geen dier voortrekken, toch is het zo gegroeid dat de een net wat meer hoort bij de ander dan de ander bij de een… als je begrijpt wat ik bedoel. Diaz is vooral mijn hond, Fix het hondje van Jonas.

Dus als ik Fix beledig, beledig ik Jonas. En dat betekent moeders raggen (met de knokkels van een hand hard over mijn hoofd wrijven) of een andere aanval van verontwaardiging. Waarna de honden hard beginnen te blaffen (die willen natuurlijk hun baasjes verdedigen) en de chaos is compleet.
Maar ja, eerlijk is eerlijk, Fix stinkt ook echt uit haar bekkie (‘heerlijk naar viooltjes’ is ook zo’n terugkerende opmerking) alhoewel ik moet zeggen dat het na een gebitssanering van een poos geleden wel degelijk een stuk minder erg is.

Maar het gaat dus om Fix nu. Omdat ik mijn trouwe maatje Diaz nogal voortrek in mijn blogs, is hij steeds prominent aanwezig, en krijgt Fix nauwelijks de aandacht die ze ook absoluut verdient. 15+ is ze inmiddels, met de nodige ouderdomskwaaltjes (inclusief stinkend bekkie dus) maar overall nog top-fit.

Nu zijn deze foto’s  hierboven weliswaar van bijna een jaar geleden, dit soort sprongen maakt ze nog altijd. Fix heeft elastieke ‘benen’, echt waar!

Fix kwam ruim 14 jaar geleden bij me toen ik Chum nog had en bij wijze van tweede carriere weer ging studeren, lang nadat ik al een universitaire opleiding had voltooid. Ik sloot me aan bij een hondenclubje op die opleiding: Idéfix genaamd, en deed regelmatig mee aan de wandelingen die ze organiseerden. We vertrokken dan vanuit het dierenasiel in Leeuwarden, waar de niet-hondeneigenaren onder ons (de meesten, want: jong en student) een hond uit het asiel meenamen voor een lekkere wandeling. En daar was Idéfix bij, nou ja, toen heette ze nog Iris. Helaas heb ik hier geen foto’s van, maar neem van mij maar aan dat ze er snoepig uit zag en een aanstekelijk energiek en vrolijk hondje was. En dat alles ondanks de nare start in haar leven als jong zwervertje.
Lang verhaal kort: na een paar wandelingen was ik verknocht, Chum zag haar ook wel zitten en hoewel een tweede hond erbij niet erg handig was, adopteerde ik met overtuiging en veel liefde Iris, die ik al gauw tot Idéfix doopte. Fix.

aa Fix 7_

Zoek Fix…

Ik weet nog dat ik haar vrijwel direct bij een rondje dorp (toen nog in Deinum) los liet lopen, en dat ze geweldig goed luisterde. Dat ze trouw bij me bleef, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. En dat was ook zo. Idéfix hoorde bij mij, ik bij haar, en ik had toen nog geen idee hoezeer mijn leven nog zou gaan veranderen, en hoe snel ook. Maar gelukkig bleek Fix niet alleen elastieke benen te hebben, ze had ook een zeer soepel karakter. Met alle veranderingen boog ze makkelijk mee, en paste zich steeds wonderwel aan alle nieuwe situaties aan.

IMG_0435

Selfie van Jonas…

De grootste verandering, naast het verlies en de komst van viervoetvriendjes en de nodige verhuizingen, was natuurlijk de komst van een klein mensenkind. Moest ze wel even wennen aan het kleine wezentje dat alle aandacht leek op te eisen, al gauw was dat wezentje het belangrijkste in huis om met poot en tand te verdedigen, en dat deed ze met verve. Nu nog: zelfs als ík met Jonas stoei, wordt Fix zenuwachtig, maar als iemand anders dat doet, bijt ze echt. Mij overigens ook als we niet op tijd ophouden. Fel wijffie hoor, die Fix. Nog steeds!

Andersom is de liefde en bescherming net zo groot. Fix was en is alles voor Jonas. Dus als ik zeg “Fix stinkt” dan móet hij zijn verontwaardiging toch altijd even laten blijken, want zijn lieveling mag natuurlijk niet ongestraft beledigd worden.

Maar hé, ze mag nu dan wel oud en grijs zijn, staarogen hebben, doof zijn én stinken… ze is in ieder geval niet dik (en nooit geweest ook)!

aa Fix a2

Genieten van het mooie uitzicht (en wat heb jij daar voor lekkers in je hand?!)

Advertenties

  1. Prachtig die band tussen mens en hond ! geweldig stukkie weer, zeer vermakelijk (weer gelachen) en wederom prachtige plaatjes. ik heb rond oud en nieuw (afgelopen) noodgedwongen de hond van mijn moeder hier opgevangen, en in die drie weken ga je wel iets begrijpen van de liefde voor de viervoeter ondanks dat we ook meningsverschillen hebben gehad (eigenwijs beest haha).
    De liefde voor de viervoeter druipt weer van dit blogje af, schitterend ! (klik op naam voor Sam’s droom)

    • Wat een ontzettend leuk filmpje van Sam!! Ik wilde daar reageren, maar heb weer eens ruzie met Google, vergeet ook altijd mijn inloggegevens, dan maar hier, hopelijk zie je dat ook. Mijn honden dromen natuurlijk ook regelmatig zo levendig, maar het blijft áltijd vreselijk grappig en aandoenlijk om te zien. En ik moet zeggen dat ik ook wel helemaal vertederd raakte van Sam met zijn binnensmonds geblaf en opbollende wangetjes. Zooo schattig! De beelden die volgen zijn anders ook geweldig leuk, je commentaar ook (Sam iets kwijt? haha) en jullie samen… liehief! Mis je hem nu niet vreselijk?
      En bedankt voor je ontzettend leuke reactie op mijn stinkende Fixie Foxtrot met haar elastieke benen-blogje 🙂

      • Ja mis Sam best een beetje! Ik kijk nu soms ook op de geweldige website van stichting aai,hondjes kijken en dromen van een viervoetervriend. ( ik ben voor bijbaantje soms 13 uur van huis,dus dan houd hondendroom snel op),, Sam kon vlug de harten van mensen stelen heb ik ook gemerkt in die 3 weken, hij kreeg soms uit het niets complimenten ! We hebben samen ook nog wat gemusiceerd.. (klik name)

        • Haha ja, ook dat is herkenbaar. Wij hoeven de mondharmonika maar uit de kast te halen en, zonder er een noot op te blazen, begint het ‘gezang’ al 🙂
          (en een hond is ook een geweldig sociaal bindmiddel ja!)

  2. ecingel

    Heel erg mooi om naar te kijken en te lezen! De band tussen jullie en de honden is, hier vanachter mijn pc, bijna voelbaar !

  3. Anoniem

    Mooi te lezen hoe mens en dier en bovenal vriendjes voor elkaar opkomen. Prachtig. En fix mag er ook wezen hoor. Goed dat je hem ook wat meer aandacht geeft ik dacht idd dat jullie maar een hond hadden 🙂 prachtige foto de eerste waarin ze samen op de foto staan. gr Andrea

    • Nou, Fix mag dan wat minder aanwezig zijn in mijn blogs, ik kan je verzekeren dat ze dat in huis wel is; heel nadrukkelijk aanwezig zelfs! En als het straks weer lente wordt (liefst zo snel mogelijk wat mij betreft – ik mis de insecten!) dan gaat ze ook weer vaker mee op stap. Nu ligt mevrouw het liefst voor de kachel, of als het zonnetje schijnt, als een kat op de vensterbank.
      Dank voor je leuke reactie Andrea!

  4. Helga

    Leuk om ook je honden te leren kennen middels dit blog.
    Bij het ouder worden gaan ze idd |( net als mensen overigens) allemaal uit hun bekkies ruiken maar het tandsteen
    verwijderen helpt wel tijdelijk.
    Ik heb zelf 3 katten tot hoge leeftijd gehad en ze zijn je zó dierbaar dat je die luchtjes er op de koop bijneemt.
    Regelmatig naar de dierenarts om het euvel te bestrijden deed ik niet meer want dat was veel te belastend voor ze.
    Nu al heel lang zonder katten maar ik mis ze nog steeds en dat gaat ook niet over denk ik.
    Vaak foto’s bekijken helpt dus zolang je ze nog hebt maar veel vereeuwigen.
    Kan ze natuurlijk niet vervangen maar het zijn “dierbare” herinneringen.
    Ook jouw verhalen zijn leuk en getuigen van grote dierenliefde.

    Groetjes van Helga

    • Wat leuk Helga, zo’n uitgebreide reactie! Maar wat jammer dat je geen katten meer hebt, dat kan ook niet meer? Een huis zonder dieren is zo saai, als je gewend bent om ze om je heen te hebben… Maar de foto’s en herinneringen zijn natuurlijk wel heel dierbaar, ja. En daar hoef ik in ieder geval nooit om verlegen te zitten (pfff zóveel foto’s…)!

  5. Ah, lekker veel ‘praatje’ bij je ‘plaatje’ (al doen die verkleinwoorden absoluut geen recht aan de ontzettend leuke inhoud van je blog!) Ik ben er eens goed voor gaan zitten om je gezin een beetje te leren kennen en dat smaakt naar meer. Jonas boft met zo’n vriend voor het leven en Fix boft met zo’n vriend voor het leven. Ach, doe eens gek, jullie boffen met elkaar, zo’n warm en liefdevol thuis!
    Ik moest erg lachen om Fixie Foxtrot, een naam die perfect past bij Harrie’s Ada Armada en Selma Salmonella!

    • Ja, ik had ook zin in weer eens een wat uitgebreider praatje, blij dat het goed ontvangen wordt 🙂 En we boffen zeker met elkaar, maar daar zijn we ons ook erg van bewust. ’s Avonds met ons vieren op de bank zitten we ook allemaal hardop te genieten (snurken). En wat die naam betreft: ik ben ook dol op maffe alliteraties!!
      Leuk dat je er even bij was Jolita!

  6. Peter

    Mooi verhaal….passende foto’s …..alleen hoop ik dat het “moeder raggen” zich beperkt tot een incident en geen trend gaat worden.. als het tenminste de definitie van raggen ( ruw heen en weer bewegen) benaderd.

  7. – Dik, dik, dik?…. je bent zelf dik – kaatsten we vroeger dan altijd terug !!!
    Of : – Kijk naar je eige ! –
    Best bijzonder dat juist die kleine kwinkslagen je bijblijven (…vooruitdraaien, overigens is een ander verhaal)
    Maar wat schrijf je toch weer een prachtig schilderijtje…
    En zo fijn om eens die kleine dappere Fixmix te zien met haar eigen bijdrage aan jouw voetvriendenclubje.
    Met al je kleine macro-wezentjes, met naam en toenaam erbij toch best een hele Ark van Nora.
    Ik kan me zogauw niet iets innigers bedenken en het is heerlijk om er een beetje te van mogen meegenieten….
    Enne, om even bij Peter-Van-Hierboven aan te sluiten:
    Wellicht kan Jonas zelf niet op tegen een onverhoedse maar verrusseld knappe kietelkozing….

  8. karindeheer

    Die Fix, zo’n mooi blog over dit bijzondere hondje! Ze staat ook aan het begin van onze vriendschap, ze hoort er gewoon zo bij! Van jonge blom naar oude knar en nog altijd zo fit en aanwezig. Liefde gaat nooit over uiterlijk, dik, dun, stinkend of grijzend, liefde is puur en zo waardevol. Je weet dat weer heel mooi te raken in je blog en jullie dagelijks leven nog veel meer.

    • Ja, jij bent ook sterk verbonden met die begintijd van Fix, Karin, hoe zou dat nu komen 😉 ?
      En je hebt verder helemaal gelijk. Sterker nog, hoe grijzer ze wordt, hoe harder ze stinkt, hoe meer (ouderdoms)kwaaltjes ze krijgt… des te aandoenlijker vind ik haar. Vanmiddag wandelden we in het bos waar we een nogal groot uitgevallen Flatcoated retriever tegenkwamen met wie Diaz een lomp potje ging spelen. Dan bemoeit zij zich er ook mee met van die opgetrokken lipjes *grrrrr* waar geen hond zich wat van aantrekt. Ja, ook heel aandoenlijk…

  9. José

    Wat een leuk voor mij herkenbaar verhaal Noortje en wie weet komt er een dag dat het tussen jou en je vroegere vriendin ooit weer goed komt. Ik ken jullie allebei en zou niets liever willen. Ook van je prachtige foto’s van Chum / Diaz / Jonas en de hoofdrolspeler Fix heb ik weer genoten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

Eiwawar

Samuel Bloch - Birding Finland

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

leeg schrift

Taalarmen

Herman van Bon Photography

Fine Art Photography, Napier, South Africa.

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Good Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

%d bloggers liken dit: