Russels Lof

Vakantie

aIMG_1755Urlaub im relax-Modus

aIMG_1850

Mir ist langweilig…

Zo ongeveer tussen mijn dertigste en veertigste reisde ik in mijn uppie door Nieuw-Zeeland (3 maanden lang), ‘woonde’ ik drie keer in Kaapstad (in totaal wel een halfjaar) en reisde in die tijd ook door Zuid-Afrika en Namibië. Ook trok ik tweemaal door IJsland (de eerste keer grotendeels alleen), ging ik gans allenig eilandhoppen in Griekenland en was ik twee keer in Egypte, de eerste keer ook alleen. Die vakantie ging ik van het duikerswalhalla Sharm el Sheik in mijn eentje naar Caïro, een reis van zo’n zeven uur lang in een stoffige en hobbelige bus, tussen louter Egyptenaren. In Caïro bezocht ik natuurlijk de piramides van Gizeh en het Egyptisch museum (Toetanchamon!), maar ik zwierf er ook een dag rond op de grootste Arabische markt ter wereld: de Khan el-Khalili, en kwam bij een taxichauffeur thuis, waar ik als een verloren dochter werd ontvangen door zijn opvallend hartelijke familie. Mijn op de bonnefooi geboekte hotel lag midden in miljoenenstad Caïro (minstens 13 miljoen inwoners) die bekend staat om zijn verkeerschaos, zodat dagen nadat ik was vertrokken de onophoudelijke kakafonie van toeterende auto’s nog in mijn oren nagalmde.

aIMG_2049

Echte Duitse zweefvlieg!

Op veel van die reizen en vakanties was ik (gedeeltelijk) alleen of reisde ik er in ieder geval alleen naartoe. En ook daar reisde ik verder met vliegtuig, boot, trein, bus, auto, liftend… ik deed het allemaal als een ervaren wereldreizigster, zonder angst of stress, volop genietend en me heel bewust van de herinneringen in de maak.

Hoewel de migraine nog lang niet zo erg was als de afgelopen jaren, kondigde die zich ook toen regelmatig aan. Ik herinner me eenzame aanvallen in Nieuw-Zeeland, injectiespuiten op IJsland en ellendige dagen in een tentje in Namibië. Maar niets weerhield me van het reizen; het waren geweldige jaren waarin ik mijn financiële reserves er doorheen joeg maar ook avonturen beleefde en ervaringen opdeed waar ik een leven lang op kan teren.

aIMG_1853

Inmiddels ben ik 49 (Sarah is in aantocht!), en is er in de afgelopen tien jaar niet veel meer van reizen of op vakantie gaan gekomen. Het moederschap, een nogal hol klinkende spaarpot, een te grote beestenboel om achter te laten en vooral ook de migraine zorgden ervoor dat het er nauwelijks van kwam. Maar ik miste het niet, integendeel. De wat onrustige, ondernemende wereldreizigster is een tevreden, provinciaalse huismus geworden. Een huismus die een weekje vakantie nu al een hele onderneming vindt. Een weekje Duitsland was het, afgelopen week, de eerste keer op vakantie sinds jaren. Net over de grens, nog geen anderhalf uur rijden, in een chalet. Comfortabel, verre van avontuurlijk, spannend of eng, en toch was het iets waar ik al weken tegenaan hikte. Zonder dieren, wat moest er allemaal mee, wat te doen als… ?
Hoezo ik ben veranderd?

IMG_1615Gelukkig was het een heerlijke week, samen met mijn lieve mannetje (die zoveel indruk op de eigenaar van de camping maakte dat hij ons uitnodigde voor een ijscoupe in het dorp), en hebben we genoten van ons eigen stekkie, het koele meer, de leuke mensen en de quality time samen. Dat ik de beestjes thuis in uitstekende handen kon achterlaten hielp erg mee, en ook dat het goed met me gaat en ik de week hoofdpijnloos kon genieten!

Het was ook heerlijk om eens ongestoord achter elkaar te kunnen lezen. Vier aardig dikke pillen gingen er moeiteloos doorheen, zelfs een geleende van ‘de buren’, omdat ik een boek was vergeten en drie echt te weinig bleek. Grinnikend las ik Dienstreizen van een thuisblijver van Maarten ’t Hart, met humoristische passages over de enorme afkeer van Van ’t Hart om op reis gaan. Iets wat hij dus nooit vrijwillig doet, maar waar hij op instigatie van zijn (buitenlandse) uitgevers in verband met promotiedoeleinden soms niet onderuit kan. Van ’t Hart heeft echter zo’n hartgrondige hekel aan (die) reizen, dat zijn lijfspreuk luidt: “Als je dood bent, hoef je goddank nooit meer op reis.”

Heel veel konijntjes op de camping...

Heel veel konijntjes op de camping… wat zou Diaz dat leuk hebben gevonden!

 

Hoewel ik dat een hilarische uitspraak vind, gaat hij me toch net iets te ver… dus ik houd het maar op een wat mildere lijfspreuk:
“Het leukste van op reis of op vakantie gaan, is het thuiskomen.”

Mens wat heb ik het hier goed!

IMG_2240Het heerlijke meer in Wilsumer Berge. Ik zwom er ook wel ’s morgens vroeg, als er werkelijk waar nog geen kip was… alleen een kleine familie rotgans en een paar eendjes, maar verder geen kip, nee. Zalig!

aIMG_2093

Het mooie ochtendlicht in de bosrijke omgeving…

aIMG_2118Hier móet je toch eigenlijk met hond lopen?! De camping is overigens hondvriendelijk, ze mogen overal mee, behalve in de chalets…

We hadden een leuk uitstapje naar Tiergarten Nordhorn. Ik was helemaal verliefd op die Hasen ohne ohren… de prairiehondjes (toch nog hondjes om me heen!)

Hase ohne ohren?

aIMG_1926

a2IMG_1629-001

aIMG_1394Als je haar maar goed zit…

bIMG_1491

aIMG_1459Auch im relax-Modus… auf wiedersehen!

 

 

 

 

 

 

 

.

 

Advertenties

  1. Indrukwekkend je reishistorie, ik doe het je absoluut niet na, toen niet en nu al helemaal niet ;)) ik ben niet zo’n held als jij, op de wijze hoe je je reizen hebt ondernomen. Maar des te prachtiger is het als bijna Sarah dat er een rust komt op die leeftijd, waarin het allemaal niet meer zo ver hoeft te zijn en ook dichtbij geniet je oprecht van al het moois om je heen. Dat lees en haal ik uit je verhaal. Mooi, echt mooi! Ik ben al een ouwe rot op het Sarah gebied, dus …. Zeer herkenbaar. Het niet meer zo nodig hoeven… En genieten van je zoon! Prachtige foto’s ook van hem, kan me heel goed voorstellen dat het een bijzonder kind is. ( ik mag vast geen kind meer zeggen van hem, jongeman dus ☺️)
    Dus geniet jij maar lekker na van jullie heerlijk weekje, ik genoot weer van je verhaal en je super foto’s.
    Liebe Grüsse aus Deutschland von mir. 😉
    Oke nu even gaan kijken naar je FB pagina ;))

    • Wat een geweldig fijne reactie weer, Janine!! Je hebt gelijk dat het nu allemaal niet zo nodig meer hoeft, ver weg enzo…, maar feit is dat ik nu ook echt niet meer zo’n held ben. Als ik opschrijf waar ik allemaal heen ben geweest en hoe ik heb gereisd, krab ik me ook wel achter de oren hoor, alsof ik het over iemand anders heb!!
      (ik krijg overigens geen bericht binnen over jouw blog, is er toch iets mis gegaan met het ‘aanmelden’? Wil jou ook graag volgen!!)

      • Hai Noor, ik heb echt geen flauw idee hoe dat gast met wordpress, ik heb een volg link toegevoegd, volgens mij, als je daar je mailadres invoert krijg je een bericht…. Hoop ik 😉☺️

        Ja dat geloof ik graag wat je schrijft dat je je nu bijna niet meer kunt voorstellen dat je toen zo’n durfal was, maar tijden zijn ook wel heel erg veranderd niet waar. Maar gelukkig…. Je hoeft nu jiet meer zo avontuurlijk op reis, dat avontuur vind je zelfs in de tuin van je buurman… Boer Eppie 😉😂

        • Ik heb je blogspot weer opgesnord, een HELE lange reactie geplaatst bij je productfotosessie (leuk is die!) maar toen ik hem wilde posten vroeg hij om een id of zoiets en toen bleek ik er weer met de account van mijn zoontje op te zitten. Wilde ik het anders doen, via mijn wordpress-account, een mogelijkheid die ook werd aangegeven, maar dat accepteerde hij niet, probeerde ik het op weer een andere manier, weigerde hij dat en was ik meteen alle tekst kwijt. Grrrrr!! Ik probeer het een andere keer recht te zetten, waarschijnlijk komt de notificatie ook op het (oude!) mailadres van mijn zoontje, maar nu even niet. Zit al veuls te lang achter de computer… Het bloemen- en insectenavontuur was overigens niet bij Boer Eppie, die een vrij steriele tuin heeft (!) maar bij de buurtjes een km verderop, die een paradijs van een tuin hebben!!

  2. Oooo wat een leuk geschreven Blog nou weer, en wat een smoeltjes. Natúúrlijk zit ik weer te smullen !
    Enne….
    Je bent dichter bij huis, dat klopt. So what! Er is volgens mij niets veranderd in je vastberadenheid.
    Sarah mocht willen dat ze met zo’n monter Femke mocht warmlopen, you’ve only just begun …

    • Wat ben je toch weer goed voor mijn gevoel van eigenwaarde, Peter 🙂 Maar feit is dat ik toch best een schijterd ben geworden… Ze zeggen toch dat je op je hond gaat lijken? Dat kan heel goed kloppen 🙂

  3. Een reisverleden om jaloers op te zijn. Ik heb genoten van je verhaal en wat een schitterende foto’s heb je weer gemaakt. Jouw reis is nog lang niet voorbij. Ik ben blij dat je mij een beetje mee op reis neemt. Dank 🙂

  4. Henri Drost

    Wat een mooie foto’s en zo herkenbaar. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik een etmaal in een trein zat op weg naar exotische oorden als Nong Khai. Tegenwoordig kom ik niet verder dan Londen en Antwerpen, en dan alleen nog voor werktripjes. Ook wij zijn net terug van vakantie. Maar liefst zestien kilometer gereisd, op de fiets dat wel. Bagage werd ons nota bene gebracht. Maar voor de meisjes had het zestienhonderd kilometer kunnen zijn. Want: een ander bos, een andere speeltuin, andere bedden – een groot avontuur. En daarmee voor ons ook.

    • Jeetje wat leuk zeg Henri, met de meisjes op de fiets op vakantie. Wat stoer en sportief ook!! Naarmate ze ouder worden, zal de afstand misschien toch iets meer een rol gaan spelen. Maar hoewel nu maar nét over de grens, waren we voor Jonas toch maar mooi in het ‘buitenland’ op vakantie!
      Mijn ouders gingen vroeger nooit op vakantie, dus vandaar dat ik het met dat reizen misschien wat heb proberen ‘in te halen’. Gaat Jonas misschien ook nog wel doen, dat zal ik van harte toejuichen dan, alhoewel…

  5. Kenmerken van de huismus
    Als je goed naar de huismus kijkt, is duidelijk te zien dat zij allesbehalve saai is. Eigenlijk is zij zelfs heel bijzonder. Deze beschrijving van de huismus (hij vervangen door zij) past uitstekend bij het beeld wat ik van jou heb gekregen: een vrouw die met haar foto’s en beschrijvingen opvallend door het leven fladdert en anderen laat meegenieten van de vaak prachtige beelden (zowel in de tekst als in de foto’s) van onze wereld. Hulde daarvoor.

    • Wat een geweldig leuke reactie Karst! Daar gaat dit muisje erg van glimmen…
      En ik vind het ook leuk om te horen dat je meegeniet met de beelden; zo wordt het delen van wat ik mooi vind, wel heel erg fijn!

  6. Wat leuk een facebook pagina ik heb hem natuurlijk gelijk geliked. 🙂 Prachtige dieren serie. Die lama’s met die lange haren geweldig. Je hebt mooie portretten gemaakt. Jij heb ook heel wat mooie plekken gezien. En ijsland staat nog op mijn lijstje 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

leeg schrift

Taalarmen

Herman van Bon Photography

Fine Art Photography, Napier, South Africa.

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Good Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

jacq. veldman

columns | artikelen

%d bloggers liken dit: