Russels Lof

Spiegeltje aan de wand

Dit zijn geen lelijke eendjes…

“Wat zit je haar lelijk!”

Jonas had me al een paar keer zijdelings aangekeken met een licht kritische blik, maar toch dacht ik even dat hij niets had gezien. Ik was enigszins gekortwiekt van de kapper terug gekomen. Typisch mannen, dacht ik nog, die zien dat nooit. Maar ja, ik ben zelf ook zo’n ‘man’ want ik zie het zelf vaak ook niet als iemand naar de kapper is geweest, nieuwe kleren aan heeft of vijf kilo is afgevallen… (“zie je écht niets aan me?”)

IMG_7818

Mam, dat kan écht niet… gênant!

Maar Jonas had het dus wel opgemerkt, en mij uit zijn ooghoeken beloerend, besloten dat ie het maar niks vond. Echt gek vond ik dat niet, want bijna alles wat ik anders dan anders doe, is niet goed. Mijn zoon ziet mij het liefst zoals ik altijd ben; vooral geen drastische veranderingen, geen opvallende kleren en zeker geen oorbellen. “Doe onmíddellijk die oorbellen uit,” verordonneerde hij me met een blik vol afgrijzen, toen ik toch een keer een paar bescheiden oorringetjes had ingedaan. Dat leuke meisjes of knappe dames op tv mooie belletjes dragen, is natuurlijk helemaal prima, maar zijn moeder… bleh, nee, géén gezicht!

Maar ook mijn gewone, ‘stabiele’ ik ontkomt niet aan zijn kritische blik. Van status quo is natuurlijk niet echt sprake. Je verandert vanzelf, iedere 12 maanden ben je weer een jaar ouder en de tand des tijds is net zo genadeloos als mijn zoon. De laatste tijd omschrijft hij mij met een brede grijns als “de bijna 50-jarige depressieve huisvrouw vol rimpels.”  Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat daar nog een aanvulling bij hoort, maar ik hoop dat ik niemand in verlegenheid breng met deze wel erg persoonlijke ontboezeming. Meestal ben ik volgens mijn zoon “een bijna 50-jarige depressieve huisvrouw vol rimpels… met hangtieten”. Ja, sorry hoor. Wat een brutaliteit, niet? Dat had ik vroeger nooit tegen mijn moeder durven zeggen. Wat? Ik had waarschijnlijk geen idee wat voor tieten, pardon, borsten ze had. Maar dat was dan ook een heel andere tijd en ik was natuurlijk een meisje… Afijn, van die kritische omschrijving van zijn moeder heeft Jonas helaas maar één ding fout.

aIMG_8614

Spiegeltje spiegeltje aan de – uh? (“Waar ben ik en had je me niet eerst even schoon kunnen maken?”)

Tja, ik ben natuurlijk ook niet de jongste meer… en de jaren slaan inmiddels genadeloos toe. En toch zit ik er niet zo mee, met al die rimpels, en dat ik de potloodtest niet meer doorsta, boeit me ook niet erg (thank god voor bh’s, dat wel!). Op de gebruikelijke schrikmomenten in de vroege ochtend na, is het spiegeltje aan de wand, ondanks de rimpels en zwaartekrachtproblemen heus niet zo onaardig voor me (“Nee hoor, je bent echt niet de lelijkste”).

Een vriend zei me laatst dat hij de inmiddels 70-jarige Franse actrice Catherine Deneuve pas rond haar 50ste werkelijk prachtig vond. Daarvoor vond hij haar haast té mooi, te gepolijst. Maar zo tegen de tijd dat ze met Sarah danste, werd Deneuve pas echt razend knap, omdat haar gezicht het leven en haar wezen weerspiegelde. De rimpels en lijnen bekrachtigden haar schoonheid; de zogenaamde imperfecties maakten haar juist extra aantrekkelijk. Daarom zag die vriend met verbijstering en afgrijzen hoe Deneuve inmiddels weer glad en gepolijst is. Strakgetrokken. Plastic en nep. Lelijk…

Nu zou ik me nooit met Deneuve durven vergelijken, en ik ben al helemaal niet van plan om haar voorbeeld om in te grijpen te volgen (daar heb ik trouwens ook de centen niet voor). Ik ben zoals ik ben en iedere rimpel is een tijdsperiode of een ervaring die me heeft gevormd tot de vrouw die ik nu ben. Letterlijk en figuurlijk! En over veertig jaar, als Jonas kalend is en een buikje heeft, en waarschijnlijk ook een gezicht vol rimpels en misschien zelfs wel hangtietjes… dan zal hij met terugwerkende kracht zien dat het best meeviel met zijn moeder. En dan vindt ie me misschien wel net zo mooi als ik míjn moeder nu die, ondanks haar leeftijd en haar ziekte, op goede momenten nog altijd de liefde, zorgzaamheid, oprechte belangstelling en humor uitstraalt die zo bij haar past. Cliché’s zijn er niet voor niets: echte schoonheid komt van binnen en dat straal je uit!

Als troost voor de dagen dat deze verstandige woorden even vergeten zijn of wanneer het spiegeltje onaardig is, een aantal mooie plaatjes van dingen waar ik gelukkig van word. Van de schoonheid en de troost*, dus eigenlijk…

 

Terwijl ik tussen de vele klaprozen in mijn tuin zat, zag ik ineens dit bosviooltje, heel klein en fijntjes, tussen al dat rode geweld staan. Zo teer en zo mooi…a2IMG_8054 Blue eyes ontmoette ik aan de waterkant bij het ven in Boschoord. We keken elkaar eens goed in de ogen!aIMG_4785 De kleine zonnedauw; voor het eerst in mijn leven gezien – op de Poëzieroute. Als ik er niet op gewezen was, was ik er langs gelopen of zelfs overheen gewalst. Heel klein, maar ook heel mooi! IMG_5867IMG_5891En dan een soort insectenhemel. Zomaar in de berm hier vlakbij zag ik deze bloemetjes. Het zat er vol met mieren en bijtjes. Zo lieflijk, zo zacht, zo zoet, zo mooi…a mierwana aIMG_8413

* Van de schoonheid en de troost was een geweldige serie op tv, eind vorige eeuw, waarin Wim Kayser 26 zeer interessante schrijvers, wetenschappers, filosofen, kunstenaars en musici o.a. vroeg: “Vertel me wat dit leven de moeite waard maakt?” 

 

 

 

 

 

 

 

..

Advertenties

  1. Anoniem

    Wat kan jij goed schrijven zeg. Het leest als een trein. En ook zo lekker herkenbaar. 🙂
    Het bosviooltje is weer een prachtige foto. De overige ook, maar die had ik al gezien.
    Groetjes, Joyce

  2. Anneloes

    Geweldig, je bent een meid maar mijn hart. Lekker rechtuit en vol plezier om jezelf… Enne, als vrouw tot vrouw: je mag er verdomd best wezen…
    En je maakt ook nog eens PRACHTfotoos.

    • Oh wat een heerlijke reactie van je Anneloes! Enige zelfspot is me niet vreemd nee… we moeten onszelf ook niet al te serieus nemen, toch?! Maar die complimenten van je heb ik even goed diep in de pocket gestopt. Dank je!!

  3. Wat verras je ons nu weer op je eigen gastvrije wijze met een blik van het allesziende soort om je heen, alsook eentje van het nietsontziende soort op jezelf…..
    Ik denk samen met je vele volgers zachtjesaan wel te weten wat het leven voor jou “de moeite waard maakt” !!
    Een dubbel(le) heerlijke BLOG, alweer…..

  4. José

    Wat heeft je zoon toch een scherpe blik, ik weet nog goed dat hij als 5 jarig ventje bij ons op de bank zittend samen met Hans mijn vriendin Sacha aan zag komen en onmiddellijk tegen Hans zei kijk daar is Sacha weer met die grote tieten. Toen schok hij er zelf nog van dat hij zo iets zei.
    Dus zijn commentaar op jou verbaast me niet echt.
    Ik moet wel zeggen dat hij er in mijn opinie flink naast zit, jij bent er na mate je ouder bent geworden niet op achteruit gegaan met je looks!
    En ik ken je toch al zo’n 20 jaar.
    Blijf lekker jezelf en geniet van de goeie momenten,Jonas, je beestjes ,huisje en blijf vooral door gaan met schrijven waar door wij mee kunnen genieten.
    In het commentaar van Anoniem kan ik mij volledig vinden.
    Toen ik vanmorgen je blog geopend had moest heel veel dingen doen maar ik heb eerst je hele verhaal uitgelezen en er lekker om gelachen.

    • Oh José, en ik heb op mijn beurt lekker moeten lachen om jouw reactie. Ik was dit alweer helemaal vergeten, oh oh die Jonas!! En het was helemaal niet mijn bedoeling om naar complimenten te vissen met dit blog, wat niet wegneemt dat ik ze dankbaar in ontvangst neem 🙂 Als we dan toch bezig zijn: als er iemand is die mooi ouder wordt en dan ook nog eens rimpelarm… ja, jij!

  5. Als naturist heb ik ooit een prachtig gesprek gehad met een wildvreemde vrouw van over de tachtig. We zaten samen spiernaakt op de rand van het zwembad en ik kan je verzekeren: ik heb geen rimpel, hangtiet of vetkwab gezien. Ik vond het gewoon een prachtig mens. M.a.w.: zoals je in het leven staat, zo word je ook bekeken.

  6. Je mag er zijn Noortje, dat is meer dan duidelijk!
    En als de kapper bij mij voor de zoveelste keer mijn haren wil kleuren, dan zeg ik dat ik verdraaid hard heb moeten werken voor die grijze haren en dat ik niet over pieker om dat te laten verpesten 🙂
    En je foto’s… als altijd prachtig!
    Mooi he, die zonnedauw…. daar kan ik uren mee bezig zijn!

    • Haha mooi ook van die grijze haren. Daar werk ik nu nog hard voor; door al die rimpels zijn die een beetje achtergebleven. Soms zit er ineens een spierwitte (vast nadat Jonas weer wat heeft uitgevreten) en die trek ik er nu nog uit 🙂 En de zonnedauw is geweldig ja, maar ik vind m wel moeilijk te fotograferen. Wil graag nog een keer terug!

  7. Ja Noor, daar kom ik weer, meid wat geniet ik van je verhaal… weer! Wat een respect en vooral ook bewondering heb ik voor je schrijfstijl… je gooit het gewoon eruit zoals het is. geweldig. de potloodtest…. doen ze dat nog steeds 😉 ik ben inmiddels de 50 gepasseerd en waggel ernstig richtig de 60 ;( , mijn 2 volwassen zonen zijn net zo tactvol als jou zoon dus ik herken veel, maar met een glimlach op mijn gezicht, het roept zoveel leuke herinneringen op… kan alleen maar zeggen dankjewel! En dan heb ik het niet eens over je foto’s gehad hahaha, nou om eerlijk te zijn je hebt wel iets van Madame Deneuve hoor, ik zie gelijkenis. En je druppels…. op de bloemen… net kleine juwelen, komende week ga ik de cursus bij Andrea volgen, ik heb door omstandigheden geen spiegel reflex camera maar wel een hele goede compact camera en ik hoop dat ik een beetje, kleine beetje maar in je buurt mag komen 🙂
    veel groeten va Janine

    • Nou Janine, van zulke reacties smul ik hoor. Dat helpt het door mijn zoon vakkundig ingedeukte ego weer wat op te vijzelen 😉 En ik vind het zo fijn om te horen dat het herkenbaar is. Ik moet ook erg lachen om de ontboezemingen die ik nu van alle kanten krijg… van je zoon(s) moet je het maar hebben!
      En wat leuk dat je al zo snel lekker bij Andrea gaat workshoppen! Maakt niet uit wat voor camera je hebt (en de betere compacts zijn tegenwoordig ook geweldig!) je gaat er veel leren en er veel plezier van hebben. Maar dat enthousiasme had ik geloof ik al overgebracht…
      Leuk dat je weer reageerde!

  8. Heerlijk en herkenbaar verhaal, het spiegeltje spiegeltje dan, want ik heb geen zoon die me dat verteld. 😉 Ik weet wel zeker dat hij super trots is op zijn moeder en dat hij over 40 jaar denkt hoe heb ik dat tegen mijn mooiste en liefste moeder van de wereld kunnen zeggen. Ik heb heerlijk in een deuk gelegen. En ach je moet er ook wat over hebben om te fotograferen. Als ik iedere keer na een fotoavontuur tevreden voor de spiegel mijn tanden sta te poetsen als ik naar bed ga en weer een rimpel erbij tel van het ogenknijpen dan weet ik het was weer een goede dag ik heb weer heerlijk met mijn ogen geknepen en zitten kijken naar al dat moois. Wat was dat genieten… Zo ook weer jou foto’s en je verhaal en ik vind je gekortwiekte kapsel leuk! liefs Andrea

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Northern Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

jacq. veldman

columns | artikelen

%d bloggers liken dit: