Russels Lof

Bosjuweeltjes

aIMG_8945Het grootste bosjuweel…

aIMG_8628Ik kwam vanmiddag weer eens met natte knieën thuis…
Hoewel hét paddenstoelenseizoen is afgelopen, zijn er nog genoeg mooie paddenstoeltjes, zwammetjes en trouwens ook mosjes te vinden in het bos. En natuurlijk moet ik daar vaak voor op de knieën om, steunend op mijn ellebogen, ook de laag bij de grondse juweeltjes mooi te kunnen vastleggen. Thuis blijkt dan niet alleen mijn broek nat en vies, maar is ook mijn jas groen… ja, want ik steunde ook nog op een dode boom vol met zwammen en mosjes, waarbij ik heel lomp de nodige mosjes plette met mijn arm…

aIMG_8617Vorige week zag ik trouwens ook een prachtig zwammetje op een boom, waarvoor ik nog wel een paar stappen zijwaarts moest doen. Kleine misrekening, want ik zakte kniediep in de modder. Modder? Drijfzand zul je bedoelen. Ik zakte echt steeds dieper weg en piepte nog benauwd; ‘Diaz!’ alsof die me kon helpen… Met mijn tegenwoordigheid van geest hield ik gelukkig mijn ene hand met camera omhoog, toen ik voorover zakte en één been wist los te maken. Ik voelde dat mijn laars zin had in de modder te blijven zitten, maar kreeg hem er gelukkig toch nog uit, met dikke klonten modder aan buiten- en binnenkant. Met mijn ellebogen en knieën wist ik me uit het drijfzand te redden, mijn hart bonkte waarlijk in mijn keel; iets te veel enge films gezien geloof ik. Ik zag later ook allemaal van die bovengrondse drainagepijpen, er was daar wel degelijk een probleem met de waterafvoer. Benauwde minuutjes die Diaz nieuwsgierig (of vermakelijk?) doorbracht: ‘wat doet het vrouwtje nou?’

aIMG_8572Bij thuiskomst (nadat ik al dikke klodders modder in de auto had achtergelaten) moest ik buiten strippen omdat ik met laarzen, broek en jas vol modder van moeder de vrouw (ikzelf dus) niet naar binnen mocht. Tja, sommige dingen gaan zelfs mij te ver…

Vandaag alleen natte knieën (en groene mouwen).

aIMG_8598 Bekertjesmos

aIMG_8651

aIMG_8880

aIMG_8665

aIMG_8778Het enige bosjuweel dat ik mee naar huis nam…

Advertenties

  1. Marc

    Zo zie je maar weer, op de rand van de afgrond groeien de mooiste juweeltjes.
    Het kost jou wel wat moeite maar wij worden er wel erg blij van!

  2. Karien

    Tsjonge,! Ik begrijp niet hoe je het voor elkaar krijgt om zo mooi te fotograferen! Ik word er ook blij van. Dank je wel Noortje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Figuram Lumina

Thom Verleg

Yemrev Kiekt

...vooral in de natuur, soms ook op een zijpad...

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

schrijfselsvanmij

kleine dingen die me zoal bezig houden

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

Eiwawar

Samuel Bloch - Emotions from the world

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

grensgevallen

Een grens is een wens

Goldenpleasure

Photography

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

It's all about light and shadows

Size of It

Ola's Photoblog

%d bloggers liken dit: