Russels Lof

Kaas

IMG_4271

Kaas is niet meer…

Het tijdperk kip is afgesloten nu de laatste der Mohikanen is gaan hemelen. Jonas en ik hebben haar daar gisteren snotterend naartoe begeleid. Vanmorgen hebben we Kaas een mooi plekje op ons inmiddels uitdijende dierenkerkhof gegeven. Wat zal ik de gesprekjes met haar missen…
Het verhaaltje hieronder schreef ik begin dit jaar en plaats ik nu op mijn blog als eerbetoon aan ons lieve Kaas-kipje en haar familie. Kaas is 8,5 jaar oud geworden.

KAAS

Fix 5 juniKaas kwam bijna 8 jaar geleden als kuikentje bij ons, samen met haar zusje, maar daar ging eerst nog een trio andere kuikentjes aan vooraf. Omdat ik in een gewone straat woonde wilde ik alleen hennetjes: geen gedonder om gekukel. En dus kwamen er drie miniatuurhennetjes.  Ik wachtte met namen geven tot ik ze een beetje leerde kennen. Al gauw bleek er één haantje de voorste te zijn, waardoor zij al snel Haantje werd gedoopt. Een ander kipje was een wat smoezelig en licht asociaal exemplaar; dat werd Tokkie. Het derde kipje vernoemden we naar waarop we ons enorm verheugden: Omelet.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAHet gescharrel van Haantje, Tokkie en Omelet in de tuin was een jeugddroom die werkelijkheid was geworden. Eindelijk mijn eigen kipjes, gezellig gescharrel in de tuin, een ware idylle. De kuikens groeiden goed en werden heel tam. Ze aten uit mijn hand en sprongen op mijn uitgestoken arm. Omelet ging zelfs op mijn schouder zitten en liftte zo wel eens een rondje door de tuin mee. Maar ja, kleine kipjes worden groot en idylles zijn er om verstoord te worden want al gauw bleek de naamskeuze voor Haantje een schot in de roos. Zij bleek een hij te zijn en ook ons smoezelige Tokkie was geen hennetje maar een haan . Oh hemel, twee van de drie mis. Dat zou tot heuse kukelconcerten kunnen leiden, en ook het vooruitzicht van twee viriele kerels bij slechts één wijffie was niet prettig.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAMaar wat nu? Het lot van de meeste ongewenste haantjes is natuurlijk niet erg rooskleurig, maar tamme Haantje en Tokkie kon ik echt niet de kortste weg naar elders sturen. Eén haantje toch maar houden dan, daar twee hennetjes bij voor een echt toom, en voor het andere haantje een goed adres zoeken. Moeilijk genoeg dat laatste, maar toch gelukt. Tokkie ging naar een nieuw thuis in het dorp en Haantje mocht echt haantje zijn bij Omelet en haar nieuwe zustervrouwen BB en Kaas.

BB was een lichtbruine Bleke Bet die vast zou uitgroeien tot een mooie Brigitte Bardot (waar!) en Kaas werd vernoemd naar een van de eerste woorden die Jonas ooit uitsprak; mamapapa, kaas. Hij sprak het zeer helder articulerend uit, met een licht Amsterdams accent (wonend in Friesland) en een triomfantelijke blik in zijn ogen. Wonderlijk! Inmiddels 9 jaar oud lust hij geen kaas, maar is wel dol op Kaas.

IMG_0269Helaas werd mijn scharreldroom nog vele malen wreed verstoord. Vogelgriep (ophokken!), bloedluizen en buizerds hebben voor dood en verderf gezorgd. BB heeft met een hardnekkige coccidiosebesmetting nog maanden in huis geleefd en kletste tot grote verbazing van achteloze bellers bij ieder telefoongesprek gezellig wat mee. Tammer dan tam was ze en dat maakte het extra verdrietig haar alsnog in te moeten laten slapen; thuis, op schoot.

Omelet is op een ijskoude, witte nieuwjaarsdag ten prooi gevallen aan een reus van een buizerd (ik was getuige van het tweede deel van zijn banket)  en Haantje is mij afgelopen zomer ontvallen, mede door een grote inschattingsfout.

Mijn jeugddroom leek soms meer op een nachtmerrie.

Nu is er dus alleen Kaas nog. Best sneu zo alleen, maar de match met een ander kipje mislukte en haar op een andere plek bij vreemde kippen zetten (terwijl ze al bejaard is), heeft nauwelijks kans van slagen. Kippen zijn nou eenmaal niet van die hartelijke sociale wezens. En dus blijft Kaas bij ons, alleen, maar in een vertrouwde omgeving en heel erg gewenst en verwend.

kale kaas‘Káás!’, roep ik iedere keer met hoge stem als ik naar buiten ga (vaak), waarop ze vanuit ergens in de tuin komt aangesneld, in haar enthousiasme soms zowat de bocht uit vliegt, en samen met vele tientallen musjes aanvalt op het lekkers dat ik op dat moment in de aanbieding heb. Korrels, graantjes, mais, brood, pasta, rijst… Kaas lust overal pap van. En de musjes ook.

Hopelijk mag ze zo een heel oud of zelfs overjarig Kaasje worden, voor de scharrelidylle bij haar definitief eindigt.

IMG_1781
KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAHaantje krijgt het laatste woord, zoals het een echt haantje betaamt…

Advertenties

  1. Anneloes

    Wat een ontroerend mooi geschreven verhaal. Dat je je hart op de goede plaats hebt had ik al vernomen, maar nu voel ik ook mijn hart;
    Al die lieve sliertjes gespaarde pasta, ik heb een complete dejavu. Sterkte, samen!

    • Wat een lieve reactie, Anneloes! Dat doet me echt goed. Trouwens, de laatste tijd kookte ik ook heel vaak apart voor Kaas wat macaroni of andere pasta, als ik niet iets overhad. Het was haar lievelingsmaaltje! Ook de musjes en merels zag ik ermee vandoor gaan, en wat dan soms nog overbleef (als ik al te scheutig was geweest) ruimden de honden wel op 🙂

  2. José

    Och Noortje en Jonas wat jammer een paar weken geleden heb ik haar nog zien scharrelen in je tuin en zag ze er nog zo gelukkig uit. Ze heeft een heerlijk leven gehad en ik vind het verhaal over je kippen erg grappig. Vooral de naam Tokkie was goed raak.Sterkte en veel liefs,José

    • Ja, wat snel ineens he, José? Maar des te beter. Ze is tot een paar dagen geleden nog heel gezond en happy geweest. En gelukkig heb ik ook echte narigheid kunnen voorkomen, door flink te zijn en haar op tijd te laten gaan…

  3. Dank voor alle lieve en meelevende reacties. Het is zo stilletjes zonder het begroetende “pohoook” van Kaas als we de deur uit gaan, maar ik heb er vrede mee en ben ook wel opgelucht dat ze niet nog een lange winter in haar uppie – oud en wel – hoeft door te brengen.

  4. Pingback: What’s in a name? | Russels Lof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Eats Writes Shoots

Living & Tasting Life's Passions

willyhuisman

hobbyschrijver en -fotograaf

The Nordic Light

VAA ERIKSEN PHOTO

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Grensgevallen

Een grens is een wens

Jolk Blog

Mijn foto's en nog meer....

jhoudephotography

Simply photography

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Marloes

Thuis in ´t bronsgroen eikenhout

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

Noticing And Capturing Northern Light

Size of It

Ola's Photoblog

"I do wander everywhere"

(Quote from Shakespeare) - Photography, theatre, gardens...everywhere

Salal Studio

Photography from Pender Island and the Gulf Islands, British Columbia

jacq. veldman

columns | artikelen

%d bloggers liken dit: